คอนักรบทั้งสองจนทำให้สลบ ขณะนี้พลังของหลินมู่อวี่เพิ่มขึ้นมาก แม้แต่อสูรเกราะเขาก็ทำให้มันสลบได้ จึงแทบไม่ต้องพูดถึงผิวหนังที่อ่อนนุ่มกว่าของเผ่าคนเถื่อน
“ไป!”
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อยเผยฟันสีขาวใต้แสงจันทร์
ถังเสี่ยวซีกลั้นหัวเราะขณะที่เดินเคียงข้างหลินมู่อวี่ ทั้งสองเคลื่อนไหวรวดเร็วและเงียบเชียบราวกับภูต ทำให้อีกฝ่ายไม่ทราบถึงการมาเยือนเขา ค่ายพักของเผ่าคนเถื่อนภายในหุบเชื่อมต่อกันเป็นระยะทางไม่กี่ไมล์ และมีกองไฟอยู่รอบบริเวณ
นักรบเผ่าคนเถื่อนนั่งล้อมรอบกองไฟ “จี๊ดๆ” พวกมันหยิบสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนไม้ขึ้นมา
“นั่นอะไร?” ถังเสี่ยวซีและหลินมู่อวี่เอนหลังบนก้อนหินใหญ่พร้อมเฝ้ามองอีกฝ่ายอย่างเงียบงัน
“หนูนา” หลินมู่อวี่ตอบ
ถังเสี่ยวซีอดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีรังเกียจ นางยอมตายเสียดีกว่ากินหนูเช่นนั้น
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “หากเจ้าหิวโหยมาก สิ่งนี้จะเป็นดั่งสวรรค์ที่มีอยู่ในท้องนา เสี่ยวซีอาศัยอยู่ในเมืองหลวงตั้งแต่เด็กจึงไม่เข้าใจวิถีชีวิตเช่นนี้”
“ข้าเข้าใจ ป่านิรันดร์แห้งแร้งมานานเกือบครึ่งปี พวกเขาขุดดินในป่า กินรากหญ้า กินแมลง กินงูจำศีล กินหนู กินทุกสิ่งอย่างที่สามารถกินได้ ข้าหวังว่าสภาพอากาศ
