ของตระกูลถังอีกต่อไป มีเพียงชายชราถังหลานเท่านั้นที่ยังเห็นนางเป็นหลานรักเสมอ เขามองไปที่ถังเสี่ยวซี ก่อนจะหันมองหลินมู่อวี่พร้อมกล่าวว่า “อาอวี่ก็มาด้วยหรือ?”
หลินมู่อวี่กล่าวด้วยความเคารพ “คารวะท่านหลานกง”
“เข้ามาเถิด กลายเป็นว่าครอบครัวทั้งหมดกลับมาร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน” ถังหลานกล่าวอย่างมีความนัย
หลินมู่อวี่ตกตะลึงก่อนจะเดินตามไป เมื่อเข้าไปด้านใน กลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยมาเตะจมูก บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารหายากและเลิศรส เมืองชีไห่ของตระกูลถังร่ำรวยมาก หลินมู่อวี่เหลือบมองอาหาร พวกมันเป็นเนื้อหายาก และผลไม้หลายชนิด อาหารเหล่านี้รวมกันราคาอย่างน้อยสองพันเหรียญทอง ซึ่งเพียงพอที่จะหล่อเลี้ยงชีวิตครอบครัวธรรมดาได้ถึงสี่ปี
อย่างไรก็ตามยังมีอีกคนหนึ่งที่ได้รับเชิญซึ่งทำให้หลินมู่อวี่ประหลาดใจ เพราะคนผู้นั้นคือเซี่ยงอวี้ เมื่อครุ่นคิดเรื่องนี้ หลินมู่อวี่เป็นสหายคนสนิทของถังเสี่ยวซี แต่สถานะของเซี่ยงอวี้…สามารถเรียกว่าครอบครัวได้หรือ?
หลังจากทุกคนนั่งลง คนรับใช้ก็เริ่มรินสุราให้
ถังหลานถือจอกสุราด้วยมือสั่นเทาพร้อมกล่าวว่า “หาได้ยากที่เสี่ยวซีจะกลับบ้านมาทานอาหารเย็น มาเถิด ห้ามกลับจนกว่าจะเมา”
เมื่อดื่มจน
