้ามาก และข้าไม่มีวันทรยศนาง กระนั้นข้าเป็นลูกชายบุญธรรมของฉินจิ้น แม้เขาจะปฏิบัติกับข้าไม่ดีนัก แต่กลับเชื่อใจข้ามาก อีกทั้งพี่ชายทั้งสองฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนและฉินเหลยเสียชีวิตเพื่อจักรวรรดิ ข้าเกรงว่าชั่วชีวิตนี้จะสามารถจงรักภักดีต่อราชวงศ์ฉินเท่านั้น ทว่า…ท่านหลานกงยังคงเป็นขุนนางคนสำคัญและภักดีต่อจักรวรรดิเช่นเดียวกัน แล้วการที่ข้าภักดีต่อราชวงศ์ฉินจะแตกต่างกับการภักดีต่อตระกูลถังอย่างไร?”
ถังหลานนิ่งเงียบ ก่อนจะยกตะเกียบพร้อมกล่าวว่า “กินกันเถิด อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย”
