ร่งขรึม “ท่านผู้บัญชาการเพียงไม่ทราบเรื่องนี้ เดิมทีพวกเขาเป็นพวกอันธพาล จึงไม่ง่ายเลยที่จะฝึกฝนให้เป็นทหารแห่งจักรวรรดิภายในหนึ่งหรือสองวัน อีกทั้งพวกเขาอาศัยอยู่ในค่ายทหารด้านนอก ไม่ได้อยู่ในค่ายพักในเมืองหลวง ข้าจึงอนุญาตให้เหล่าทหารไปยังหอชุนฮวาสองครั้งต่อสัปดาห์ และหากได้รับอนุญาต พวกเขาสามารถนำผู้หญิงกลับมาได้ แต่ไม่ให้เข้าไปในค่ายทหาร อีกทั้งอนุญาตให้ต่อสู้กันหนึ่งครั้งภายในสามวัน ทว่าห้ามต่อสู้กันจนถึงแก่ความตาย นอกจากนี้จะได้รับอนุญาตให้ฝึกวิทยายุทธ์ไม่เกินสามครั้งต่อวัน”
หลินมู่อวี่เลือดขึ้นหน้าจนแทบจะเป็นลม “ซือตู่เซิน เจ้า…เจ้าปฏิบัติต่อกองทัพมังกรผงาดของข้าดั่งฝูงสัตว์ มันจบสิ้นแล้ว…”
เว่ยโฉวกล่าวเสริม “ซือตู่เซิน คนเช่นเจ้าเคยเป็นผู้นำกองทัพได้อย่างไร?”
ซือตู่เซินหันไปมองทันที “เว่ยโฉว อย่าคิดว่าเจ้าเป็นรองผู้บัญชาการแล้วจะทำสิ่งใดก็ได้ ข้าสามารถจัดการเจ้าได้ด้วยพลังเพียงครึ่งเดียวและภายในสามกระบวนท่า! สาบานได้เลยว่าคนอย่างเจ้าไม่มีความสามารถมากพอ!”
เว่ยโฉวพลันโกรธเกรี้ยว
หลินมู่อวี่หรี่ตาลงพร้อมเอ่ยถาม “ท่านซือตู่เซินวางแผนจะนำทัพเช่นนี้จริงหรือ? แล้วกองทัพมังกรผงาดจะสามารถ
