ะอายใจ “เดิมทีข้าเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการกองหมื่นของกองทัพเทียนฉง เมื่อสีปีก่อนข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสในการต่อสู้กับขอบเขตปราชญ์หยานลี่สาวกของลั่วหลานจนต้องหนีตาย ข้ารู้สึกละอายใจที่จะเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดินี จึงได้ซ่อนตัวในชุมชนเสื่อมโทรมแห่งนี้ ก่อนสังหารอดีตผู้นำกลุ่มเทียนเจว๋และขึ้นมาแทนที่”
“อืม…” หลินมู่อวี่พยักหน้า “เป็นหยานลี่นี่เอง…”
ความเคารพนับถือฉายอยู่บนใบหน้าซือตู่เซินพร้อมกล่าวขึ้น “ไม่นานนี้ข้าน้อยได้ยินมาว่าผู้บัญชาการหลินนำศีรษะผู้บัญชาการฉินเหลยกลับมาจากจักรวรรดิอี้เหอ และได้สังหารแม่ทัพและเหล่านายพลหลายสิบนายรวมถึงหยานลี่ ข้าไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่”
“เรื่องจริง”
หลินมู่อวี่ตบอกพร้อมกล่าว “อาการบาดเจ็บของข้ายังไม่หายดี ซึ่งเป็นบาดแผลที่ได้รับจากการต่อสู้กับหลูจ๋านและหยานลี่”
สิ้นเสียง เขาเลิกคิ้วพร้อมกล่าว “กลยุทธ์พลิกหัวใจที่ท่านซือตู่เซินใช้สามารถใช้ประโยชน์ของพลังฝ่ายตรงข้ามได้ มันดูลึกลับและคุ้นเคยมาก เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนสักแห่ง…”
ร่างกายซือตู่เซินสั่นสะท้าน “ท่านหลิน ขะ…ข้า…”
“มีสิ่งใดที่พูดไม่ได้หรือ?”
“ไม่ขอรับ เพียงแค่…”
ซือตู่เซินลังเลที่จะพูด ซือตู่เฉว่
