ารกองกำลังมหาศาล”
ดวงตาซือตู่เซินเปล่งประกายและกล่าวว่า “กระนั้นข้าคงไม่ต้องการดังที่ท่านแนะนำ…”
“เพราะเหตุใด?” หลินมู่อวี่ตกตะลึง
จู่ๆ ซือตู่เซินก็ยกจอกสุราดื่มอึกใหญ่ ก่อนจะกล่าวว่า “แม้ข้าจะไม่ได้อยู่ในตำหนัก แต่ก็ทราบว่าภายในวุ่นวายเพียงใด หลานกงและหยุนกงครอบครองแผ่นดินครึ่งหนึ่ง ขณะที่จักรพรรดินีอยู่ระหว่างกลางความสัมพันธ์ที่ร้าวฉานนี้ หากข้าจัดตั้งกองทหารแห่งจักรวรรดิ ทหารส่วนใหญ่คงอยู่ภายใต้การควบคุมของกงทั้งสอง ข้าเป็นคนเปิดเผยและซื่อตรง จึงไม่ต้องการใช้ชีวิตเช่นนั้น หากท่านหลินสามารถยอมรับ…ข้ายินดีเกณฑ์เหล่าพี่น้องกลุ่มเทียนเจว๋เข้าร่วมกองทัพมังกรผงาดและติดตามท่านกอบกู้แผ่นดิน...”
“ท่าน...ยินดีจะติดตามข้าจริงหรือ?” หลินมู่อวี่กล่าวด้วยความประหลาดใจ
ซือตู่เซินพยักหน้า “ขอรับ แต่…”
เขาหัวเราะอีกครั้ง “แต่พี่น้องกลุ่มเทียนเจว๋ไม่ใช่ตะเกียงที่ไม่ต้องการน้ำมัน การจะทำให้พวกเราเข้าร่วมกองทัพแห่งจักรวรรดิได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความจริงใจของผู้บัญชาการหลิน เพราะแผ่นดินนี้ไม่มีของที่ได้มาโดยไม่ต้องทำสิ่งใดแลกเปลี่ยน”
ซือตู่เฉว่งึมงำในลำคอ “พี่ชายหยาบคายยิ่งนัก…”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะพร้อมกล่าวว่
