ันมองนาง “กลับเข้าเรื่องเถิด ขณะนี้ข้าเป็นหนึ่งในแม่ทัพของจักรวรรดิ และมีอำนาจเพียงพอที่จะตัดสินใจเรื่องนี้ แม่นางซือตู่เฉว่กล้าพอที่จะนำทหารรับจ้างหลิงเป่ยทั้งหมดเข้าร่วมกองทัพมังกรผงาดหรือไม่?”
“อืม…”
ซือตู่เฉว่กล่าว “ข้าไม่สามารถตัดสินใจได้ทันที อีกทั้งหากต้องการเข้าร่วมทั้งหมดคงเป็นเรื่องยาก สิ่งแรกคือ…จะต้องมีเงินเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่าย”
“เจ้าต้องการพูดสิ่งใด?”
“ทหารรับจ้างของเราแตกต่างจากทหารของท่าน เราสามารถอยู่บนยอดเขาเท่านั้น และไม่มีแม้แต่บ้าน พี่น้องหลายคนไม่ได้แต่งงานกับภรรยา ดังนั้นเราต้องการอย่างน้อยสองร้อยเหรียญทองต่อคน เพื่อสร้างครอบครัวและตั้งถิ่นฐานรอบเมืองหลันเยี่ยน ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่สามารถเลิกเป็นทหารรับจ้างและกลายเป็นทหารแห่งจักรวรรดิได้”
“แล้ว…กลุ่มทหารรับจ้างหลิงเป่ยมีกี่คน?”
“มากกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันคน”
“อืม”
หลินมู่อวี่มองซือตู่เฉว่พร้อมกล่าว “เรามาทำข้อตกลงกัน ข้าจะนำตั๋วทองสามล้านเหรียญทองมาให้ จากนั้นเจ้าต้องนำทหารรับจ้างหลิงเป่ยเข้าร่วมกับกองทัพมังกรผงาด”
“ตกลง” ซือตู่เฉว่เอื้อมมือออกไปจับมือหลินมู่อวี่พร้อมกล่าว “คำพูดแทนสัญญาใจ…”
จากนั้นใบหน้านางแดงก่ำอีกครั้ง
