มู่อวี่ยืนบนแท่นพร้อมสายโซ่สีทองทอประกายรอบตัว เขาเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามด้วยความยโส “มีใครอยากลองอีกไหม?”
ทุกคนต่างตกตะลึง ซือตู่เฉว่เป็นจอมยุทธ์ขอบเขตนภาชั้นสูงสุด กระนั้นหลังโจมตีด้วยสามกระบวนท่าก็ยังไม่สามารถทำให้กระบี่วิญญาณมังกรของหลินมู่อวี่ออกจากฝักได้ เช่นนั้นแล้วคนอื่นจะมีโอกาสชนะได้อย่างไร
…
“แปะ แปะ…”
จู่ๆ เสียงปรบมือดังขึ้นจากซือตู่เซิน เขาลุกขึ้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “สี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยนแข็งแกร่งอย่างแท้จริง จะโน้มน้าวซือตู่เฉว่ได้ก็ต่อเมื่อนางพ่ายแพ้เท่านั้น แต่…ผู้บัญชาการหลิน ข้อตกลงจะเป็นไปตามกฎของเรา ท่านสามารถนำเพชรสีขาวกลับไปได้ หากสามารถชนะเพลงดาบของข้า ท่านกล้าหรือไม่?”
“เหตุใดจะไม่กล้า?” หลินมู่อวี่ค่อยๆ ชักกระบี่วิญญาณมังกรออกมาพร้อมยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “หากไม่สามารถเอาชนะเจ้าได้ แล้วข้าจะพิชิตแผ่นดินนี้ได้อย่างไร!”
“ช่างโอหังยิ่งนัก!”
ซือตู่เซินค่อยๆ ดึงอาวุธออกมาซึ่งมีจิตวิญญาณอสูรศักดิ์สิทธิ์ ไม่คาดคิดเลยว่าดินแดนที่เสื่อมโทรมจะมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน!
อีกทั้งวิญญาณยุทธ์สีขาวขุ่นลอยเวียนวนเหนือคมดาบ ซึ่งบ่งบอกว่าซือตู่เซินเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตนภาชั้นที่สาม เมืองหลันเ
