ตบลงไปที่เจ้าแล้ว”
เฟิงจี้สิงหัวเราะออกมา “อาอวี่…พรุ่งนี้ไปดื่มที่โรงเรือนปลูกดอกไม้ด้วยกันเถิด”
“ย่อมได้”
……
ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงเอะอะมาจากพวกข้าราชบริพารที่อยู่นอกห้องโถง “รองผู้บัญชาการเว่ยโฉวต้องการเข้าพบขอรับ”
“ให้เข้ามา”
“ขอรับ”
เว่ยโฉวไม่ได้มาคนเดียวเขายังมาพร้อมกับสาวสวยนั่นก็คือจินเสี่ยวเว่ย
หลังจากที่ได้เห็นฉินอินแล้วจินเสี่ยวเว่ยก็โค้งคำนับทันทีด้วยความเคารพ “ข้าจินเสี่ยวเว่ยลูกสาวจินเสี่ยวอวี่เพคะองค์จักรพรรดินี”
“ลุกขึ้นเถิด” ฉินอินยิ้มเบาๆ “เสี่ยวอวิ๋นเป็นคนของฉัน ไม่จำเป็นต้องมากพิธีนัก”
“น้องเล็กมีอะไรหรือ?” หลินมู่อวี่เอ่ยถาม
จินเสี่ยวหยูพูดด้วยความคับข้องใจว่า “ท่านพี่ เราซื้อเครื่องประดับเพชรสีขาวชุดหนึ่งจากจังหวัดเมืองชีไห่ ทว่าถูกปล้นในห้าสิบไมล์ทางเหนือของเมืองหลันเยี่ยน”
“ใคร…”
หลินมู่อวี่เลิกคิ้วพร้อมกล่าวแทรก “ใครกันที่กล้าดีมายุ่งกับสินค้าในร้านจื่อยินของพวกเรา”
