เดี่ยว “รับสั่งข้า กองทัพเมืองชีไห่หนึ่งหมื่นเจ็ดพันนายในเมืองหน้าด่านโม่ซงจะถูกย้ายกลับไปยังเมืองเหลิ่งซิง ทหารรักษาการณ์ที่นี่จะถูกแทนที่ด้วยกองทัพแห่งจักรวรรดิ จงนำกองทัพมังกรผงาดหนึ่งหมื่นนายไปยังเมืองปู้กู่เพื่อคุ้มกันเมืองทั้งหมด ส่วนฉินเหยียนจงนำกองทัพมังกรผงาดอีกหนึ่งหมื่นนายช่วยผู้บัญชาการเฟิงในการปกป้องเมืองหน้าด่านแห่งนี้ จากนั้นส่งสารเรียกตัวหลานกงมา”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ทุกคนพยักหน้ารับ
…
วันรุ่งขึ้นแสงแดดอบอุ่นส่องลงมาจากบานหน้าต่าง ในที่สุดหลินมู่อวี่ก็ตื่น เมื่อเขาลืมตาขึ้นก็พบใบหน้างดงามที่ดูอ่อนล้าของฉินอิน
“อาอวี่…” ฉินอินขานชื่อเขาแผ่วเบา
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ขะ…ข้ายังไม่ตายหรือ…”
“อื้ม!” ดวงตาฉินอินเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ “เสี่ยวอินจะไม่ยอมให้เจ้าออกไปทำสิ่งใดอีก”
“อืม”
หลินมู่อวี่เหลือบมองช่องท้องของตนพร้อมกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่า…ทะเลปราณถูกทำลาย เหตุใดจึงดูเหมือนได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์แล้วเช่นนี้?”
“ผู้อาวุโสฉู่ใช้โอสถช่วยซ่อมแซมประตูทะเลปราณให้เจ้า”
“นั่น…”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง “เรื่องนั้น…”
ฉินอินยิ้มพร้อมเอนกายลงในอ้อมแขนเขาและกล่าวว่า “เสี่ยวอินเป็นห่วงเจ้ามาก
