ของกลุ่มทหารรักษาการณ์ จากนั้นฉินเหยียนถือหอกเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข “พี่ใหญ่ฟื้นแล้วหรือ?”
“อาเหยียน ข้าไม่คาดหวังว่าจะได้เห็นเจ้าอีก” หลินมู่อวี่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ขณะที่อยู่ในจักรวรรดิอี้เหอ ข้าคิดว่าตนเองจะต้องตายหลายต่อหลายครั้ง แต่ข้ารู้เพียงว่าต้องนำศีรษะของพี่ฉินเหลยกลับบ้าน ไม่เช่นนั้นเหล่าพี่น้องกองทัพมังกรผงาดจำนวนมากคงต้องตายเปล่า”
ฉินเหยียนกล่าวด้วยดวงตาแดงก่ำ “อาเหยียนรู้…พี่ใหญ่พยายามอย่างหนัก”
“เสี่ยวอินออกไปทำสิ่งใดหรือ?”
“ทำการตัดสินเซี่ยงอวี้และถังจั่ว เนื่องจากทั้งคู่เป็นคนของเมืองชีไห่และร่วมมือกันต่อต้านพี่ใหญ่ อีกทั้งถังลั่วเป็นคนในตระกูลของถังหลาน”
“เป็นเช่นนี้เอง…”
หลินมู่อวี่โน้มตัวไปด้านหน้าพร้อมกล่าวว่า “ส่งคนไปแจ้งพี่เฟิงว่ากองทัพเผ่าปีศาจกำลังบุกเข้ามณฑลชุนไป๋อีกครั้ง ให้เขาระวังตัวเสมอ พวกมันอาจเข้าโจมตีได้ทุกเมื่อ”
“อื้ม ข้าเข้าใจแล้ว”
หลินมู่อวี่เอนกายลงบนฟูกนุ่มขณะโคจรปราณยุทธ์ในร่างกาย ความกังวลของเขาถูกขจัดออกไปแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงต้องฟื้นฟูพลังกาย ทว่าสิ่งที่เขาประหลาดใจหลังจากประสบเหตุการณ์รอดจากความตายทำให้ระดับการฝึกฝนยุทธ์เพิ่มขึ้นอย่