ะลุหน้าท้อง หากเป็นคนธรรมดาคงเสียชีวิตไปแล้วหลายครั้ง แต่อาอวี่กลับรอดชีวิตกระทั่งตอนนี้ หลังจากกลับไปเมืองหน้าด่านโม่ซงและพักผ่อน อาการบาดเจ็บของเขาจะต้องทุเลาลงจนสามารถรอดพ้นตลอดฤดูหนาวนี้”
เฟิงจี้สิงเผยยิ้ม “ฝ่าบาทอย่าทรงกังวล อาอวี่อาจยังไม่ตื่นจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้ เนื่องจากเขาใช้พลังงานจนสิ้น เมื่อถึงที่หมายแล้ว กระหม่อมจะป้อนข้าวต้มเพื่อช่วยเขาฟื้นฟูกำลัง”
“ป้อนข้าวต้มอย่างไรหรือ?” ฉินอินเงยหน้ามองเฟิงจี้สิง
เฟิงจี้สิงเกาจมูกพร้อมกล่าว “นั่น…พระองค์คงต้องทอดพระเนตรเอง”
