สังหารลู่จ่าวกับมือ ทำให้เหล่าแม่ทัพแห่งจักรวรรดิอี้เหอต้องการปลิดชีพเขาเพื่อสร้างผลงาน
“ฟิ้ว!”
หลินมู่อวี่โบกมือพร้อมคมมีดไร้ลักษณ์พุ่งออกจากเอวตัดหัวแม่ทัพที่อยู่กลางอากาศทันที มันคือมีดเสียงปีศาจนั่นเอง
“ตายซะ!”
จู่ๆ ความหนาวเย็นแผ่จากทางด้านหลัง หลินมู่อวี่ไม่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้ จึงทำได้เพียงควบแน่นปราณเพื่อสร้างเกราะปราณยุทธ์รับการโจมตีตามสัญชาตญาณ ความเจ็บปวดแล่นผ่านทันทีที่ศัตรูคมดาบใส่เกราะหลัง กระนั้นเขาไม่เห็นว่าผู้โจมตีเป็นใครเนื่องจากความมืดมิดรอบด้าน ขณะเดียวกันทหารนับสิบนายส่งคมหอกเข้าทิ่มแทงจากด้านหน้า
หลินมู่อวี่รวบรวมปราณยุทธ์ปล่อยพลังหนึ่งประทีปพิฆาตชีวันอีกครั้ง
“ตูม!”
พลังอันแข็งแกร่งกระแทกเหล่าทหารจักรวรรดิอี้เหอกระเด็นออกไป แต่ไม่สามารถสังหารผู้ใดได้
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหม่นหมองในใจ ขณะเดียวกันเขาหันมองไปทางด้านขวา ห่างกำแพงออกไปเล็กน้อยคือถนนของเมืองสายัณห์ ตราบใดที่สามารถหนีไปถนนนั้นได้ ทหารแห่งจักรวรรดิอี้เหออาจไม่สามารถจับกุมเขา
กระนั้นลูกศรยังคงพุ่งมาจากทั่วทุกทิศ
“ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!”
หลังถูกลูกธนูยิงใส่ไหล่ แขน และขา ทำให้เกราะปราณยุทธ์อ่อนแอลงมา
