อนติงซี่จะเข้าใจความรู้สึก หลังจากขึ้นรถม้าเขาจึงเอ่ยคำเบา “หลังจากอยู่ที่นี่มาเนิ่นนาน ข้าก็รู้ว่าไม่ควรโต้วาจากับคนชั่วช้าอย่างลู่จ่าว ข้าเชื่อว่า…เจตนาเดิมของท่านหลินในการมาจักรวรรดิอี้เหอไม่ใช่เพื่อสังหารคนอย่างลู่จ่าว”
หลินมู่อวี่เงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาแดงก่ำและไม่ได้เอ่ยคำใด
ติงซี่กล่าว “ทั้งหมดคือคนของข้า วางใจเถิด จะไม่มีผู้ใดแพร่งพรายคำพูดของเราสอง”
“ข้าจะสังหารลู่จ่าว!”
หลินมู่อวี่กล่าวอย่างหนักแน่น
