ยมน้ำซุปและก๋วยเตี๋ยวไว้แล้วขอรับ”
“อืม ส่งอาหารของข้าไปยังประตูเมือง ข้าจะขึ้นไปสังเกตการณ์”
“ขอรับ”
ขณะนี้เป็นช่วงต้นฤดูหนาวซึ่งอากาศหนาวเย็นมาก เขายืนบนป้อมปราการพร้อมเหม่อมองริ้วสีแดงเพลิงทั่วทุกหนแห่งทางทิศใต้ มันคือสีของใบเมเปิลที่ร่วงหล่นบนผืนแผ่นดินอย่างงดงามและทอดยาวหลายพันไมล์ แต่น่าเสียดายที่ถูกพวกเผ่าปีศาจเหยียบย่ำอย่างไม่แยแส
ทหารรักษาการณ์ยกถาดอาหารเข้ามาด้วยความเคารพ “ท่านผู้บัญชาการ อาหารเช้าขอรับ”
“ขอบคุณ”
หลินมู่อวี่ยกถ้วยน้ำซุปขึ้นซด ก่อนจะคว้าขนมปังแผ่นเรียบขึ้นกัด และตามด้วยน้ำซุปร้อนๆ อีกครั้ง ทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น เขาอดไม่ได้ที่กล่าวด้วยรอยยิ้ม “อาหารในกองทัพมังกรผงาดเลิศรสมาก”
เว่ยโฉวนิ่งอึ้ง “ผู้บัญชาการ อาหารของทหารแห่งจักรวรรดิเหมือนกันหมด นั่นก็คือซุปหมู ก๋วยเตี๋ยว และขนมปัง หน่วยวิญญาณอัคนีของหลานกงเป็นผู้เตรียมอาหารให้กองทัพเรา ซึ่งน้ำซุปไร้ซึ่งรสชาติ…”
“จริงหรือ? ข้าไม่รู้สึกเลย…”
ฉือเจี้ยนเทาด้านข้างยิ้ม “ท่านเว่ยโฉว ข้ากำลังอารมณ์ดีจากการจัดการอสูรระดับสามดาวได้ ดังนั้นไม่ว่าจะกินอะไรก็รู้สึกว่ามันอร่อยทั้งนั้น”
“ฮ่าๆๆ อื้ม!”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับพร้อมกล่าวว
