เคารพ “คารวะท่านผู้บัญชาการถังฉี”
ถังฉีหัวเราะพร้อมกล่าวว่า “ชายเฒ่าเคยได้ยินชื่อเสียงอันทรงเกียรติของสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยนมาก่อน ครานี้ได้พบกับผู้บัญชาการหลินด้วยตาของตนเอง ช่างน่าตกใจที่ท่านเป็นแม่ทัพหนุ่มรูปงามและกล้าหาญเช่นนี้”
“ผู้บัญชาการถังฉียกย่องข้าเกินไป” หลินมู่อวี่ยิ้ม “คงเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับท่านในการป้องกันมณฑลดาราซึ่งเป็นประตูทางเหนือของจักรวรรดิเช่นนี้”
“ถูกต้อง” ถังฉีกล่าว “เมื่อสองวันก่อน เผ่าปีศาจบุกป้อมปราการบนเทือกเขาฉินซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของหลงเซียนหลิน จนจักรวรรดิอี้เหอพ่ายแพ้ไป ทำให้เทือกเขาฉินทั้งหมดตกอยู่ในกำมือของพวกมัน จากนั้นหน่วยสอดแนมกลับมารายงานว่ามีร่องรอยของกองทัพอสูรเกราะบนเทือกเขาอยู่ห่างจากเมืองปู้กู่ไม่ถึงห้าสิบไมล์เท่านั้น ข้าจึงได้ส่งทหารฝีมือดีหนึ่งหมื่นนายไปสมทบ”
หลินมู่อวี่พยักหน้าพร้อมเอ่ยถาม “ท่านถังฉี เมืองปู้กู่มีกองกำลังอยู่เท่าใด?”
“เดิมทีมีค่อนข้างน้อย เมื่อรวมกับกองทหารจากมณฑลดาราหนึ่งหมื่นนายจะเป็นจำนวนราวสองหมื่นนาย หากเกิดสงครามขึ้น มณฑลดาราจะส่งทหารฝีมือดีสี่หมื่นนายพร้อมทหารเกณฑ์สามหมื่นนายเข้าสมทบ ผู้บัญชาการหลินโปรดวางใจ”
“แล้ว
