่ะค่ะ”
“ท่านหลานกงว่าส่งกองทัพใดไปจึงจะเหมาะสม?” ฉินอินถาม
ถังหลานกล่าว “ผิงหนานโหวเซี่ยงอวี้นั้นเก่งกาจเรื่องการรบ เขามีทหารชำนาญการถึงห้าหมื่นคนในเมืองชีไห่พ่ะย่ะค่ะ”
ซูมู่หยุนยกยิ้มพลางกล่าวออก “ผิงหนานโหวเป็นผู้ที่มีฝีมือโดดเด่นและเหมาะสมกับงานนี้ยิ่ง ทว่าเขาจำเป็นต้องรับผิดชอบศึกที่แม่น้ำต้าวเจียง กระหม่อมคิดว่าส่งทหารชำนาญกองอื่นไปเมืองปู้กู่คงดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ”
“โอ้ เช่นนั้นท่านหยุนกงคิดว่าควรส่งกองทัพใดไป?”
“กองทัพมังกรผงาดของผู้บัญชาการหลิน…” ซูมู่หยุนยิ้มก่อนกล่าวต่อ “กองทหารมังกรผงาดผ่านศึกมามากมายและเคยต่อสู้กับอสูรเกราะ อีกทั้งผู้บัญชาการหลินก็เพิ่งทะลวงขอบเขตปราชญ์ ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว กระหม่อมคิดว่ากองทัพมังกรผงาดทั้งสองหมื่นนายซึ่งเก่งกาจและปราดเปรียวเหมาะสมที่สุดที่จะไปปกป้องเมืองปู้กู่ จะมีกองทัพทหารม้าหนักใดในจักรวรรดิที่มีฝีมือถึงเพียงนี้อีก”
ซูมู่หยุนประสานหมัดพร้อมกล่าวออกอย่างนอบน้อม “ข้าแต่ฝ่าพระบาท กระหม่อมคิดว่าพระองค์ควรส่งกองทัพมังกรผงาดไปยังเมืองปู้กู่เพื่อปกป้องชายแดน...”
“ไม่…”
ฉินอินโพล่งขึ้น ทั้งที่หลินมู่อวี่และนางเพิ่งจะได้อยู่ด้วยกัน ไ
