แน่นอน
ฉินอินสวมเสื้อคลุมจักรพรรดินีจับด้ามกระบี่ค่อยๆ เดินลงจากบัลลังก์พร้อมกล่าวว่า “หลิงหู เริ่มกันเลยไหม?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
หลิงหูเหยียนตอบกลับอย่างนุ่มนวล หางจิ้งจอกทั้งสามกวัดแกว่งไปมาด้านหลัง นางค่อยๆ คุกเข่าลงต่อหน้าฉินอินพร้อมกล่าวอย่างเคารพ “หลิงหูเหยียนขอสาบานในฐานะนักปราชญ์จิ้งจอก ต่อจากนี้อสูรและมนุษย์จะอยู่ร่วมกันอย่างสันสิสุขภายใต้พันธสัญญาและจะไม่ละเมิดกันและกัน หลิงหูเหยียนจะเป็นขุนนางขององค์จักรพรรดินีฉินอินและยินยอมจ่ายส่วยทุกปีด้วยม้าศึกพันธุ์ดีห้าพันตัว กวางหนึ่งหมื่นตัว สมุนไพรหายากหนึ่งพันกล่อง แกะหินผาสองพันตัว และหนังสัตว์สามพันชิ้น…”
“ดี”
ฉินอินก้าวไปด้านหน้าพร้อมวางมือลงบนไหล่หลิงหูเหยียน นางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ในฐานะจักรวรรดิ เมืองหลันเยี่ยนจะจัดหาธัญพืชหนึ่งล้านชุดให้เผ่าพันธุ์อสูรทุกปีเพื่อเป็นการขอบคุณ”
“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
“พันธสัญญาเสร็จสิ้นและจะไม่ทรยศ”
“พ่ะย่ะค่ะ พันธสัญญาเสร็จสิ้นและไม่ทรยศ…”
หลิงหูเหยียนค่อยๆ ลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่ประดับบนหน้า นางกวาดสายตัวรอบบริเวณ ทันใดนั้นสิบแม่ทัพอสูรคุกเข่าลงพื้นโดยไม่ได้กล่าวสิ่งใด ก่อนจะก้มหัวลงจรดพื้นต่อ
