แต่ด้วยสายเลือดของข้าจึงไม่สามารถใช้มันได้เต็มที่ ดังนั้นจึงวางแผนว่าจะส่งต่อวิทยายุทธ์นี้ให้จักรพรรดินีฉินอินผู้มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์”
หลินมู่อวี่แอบปีติ “นั่นเป็นเรื่องดี เดิมทีท่านปู่เป็นอาจารย์ของเสี่ยวอินอยู่แล้ว”
“อืม”
ชวีฉู่พยักหน้า “เช่นนั้นไปพักผ่อนเถิด เราจะออกจากแดนโกลาหลหลังจากพักฟื้นพลังกายและพลังปราณแล้ว”
“ไม่ขอรับ”
หลินมู่อวี่จ้องมองด้วยสายตาน่าเกรงขาม “ข้าเคยเข้าไปในพระราชวังของแดนโกลาหลและได้พบเห็นสิ่งจักรพรรดิทำ เช่นนั้นข้าจะปล่อยเขาไปเฉยๆ ได้อย่างไร?”
“แล้วเจ้าต้องการทำสิ่งใดหรือ?” ชวีฉู่ตะลึง
หลินมู่อวี่กำหมัดแน่นพร้อมกล่าวอย่างเย็นชา “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ข้าจะทำให้มันชดใช้สิ่งที่ทำกับท่านปู่ก่อนออกจากที่นี่ ข้าต้องการกำจัดไอ้ขยะของแดนโกลาหล!”
ชวีฉู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “แม้ว่าเจ้าจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตปราชญ์และมีพลังเจ็ดประทีป แต่การต่อสู้กับจักรพรรดิไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้ามั่นใจว่าสามารถเอาชนะเขาได้อย่างนั้นหรือ?”
“ไม่ขอรับ แต่สามารถท้าทายมันได้ อีกทั้งข้ามั่นใจว่าจะเอาชนะได้ด้วยความช่วยเหลือของท่านปู่”
“ฮ่าๆๆ…เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าพลังของข้าจะเอาชนะจักรพรรดิได้?”
“ข้าสัมผัสมันได้”
