สิ่งใดอีก”
“อี้ม!”
ชวีฉู่พยักหน้ารับ “ข้าแก่ชราแล้ว แม้จะมีพลังเพียงพอที่จะปกป้องจักรวรรดิ แต่อาอวี่และเฟิงจี้สิงจะต้องฝึกฝนอย่างหนัก อนาคตของจักรวรรดิอยู่ในมือเจ้าทั้งสอง”
“ขอรับ ท่านปู่คงหิวมากแล้ว ทานอาหารกันเถิด”
“อืม ดี”
“นี่ไก่ย่างจากเมืองหลันเยี่ยน อ่า…ท่านปู่ค่อยๆ กิน และนี่คือสุราที่ข้าแอบเอามาจากตำหนักเจ๋อเทียน”
“อร่อยมาก รสชาติของบ้านเกิด…” ชวีฉู่กินอาหารพร้อมน้ำตาเอ่อล้น
หลินมู่อวี่มองเขากินอาหารอย่างเงียบงัน ขณะที่ภายในใจปวดร้าว
…
เวลาผันผ่านไปหลายวัน ชวีฉู่และหลินมู่อวี่ยังคงซ่อนตัวในเหวมังกรเพื่อฝึกฝนและฟื้นฟูร่างกาย พลังของชวีฉู่แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว ขณะที่พลังของหลินมู่อวี่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมพลังสะท้อนกลับของเจ็ดประทีปค่อยๆ ฟื้นตัว ขณะนี้ความแข็งแกร่งทางกายภาพและปราณถูกยกระดับขึ้นสู่ขั้นสูงสุด
“ข้าฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว” หลินมู่อวี่เผยยิ้มท่ามกลางความมืด
“อืม”
ชวีฉู่พยักหน้า “จักรพรรดิสะสมบารมีในแดนโกลาหลแห่งนี้มาช้านาน และยังมีสมบัติและเงินทองมากมายในพระราชวัง ไม่ว่าเราจะสังหารจักรพรรดิได้หรือไม่ เพียงเอาสมบัติของเขากลับไปด้วย ก็ถือว่าเป็นการช่วยจักรวรรดิแล้ว”
“อืม ข้
