รถทะลวงผ่านได้ แต่ทันใดนั้นมีน้ำกระเด็นเข้าตาเฉียนเฟิง พริบตาเดียวคมดาบหนึ่งพุ่งทะลุพลังปราชญ์แห่งปีศาจเข้ามาในระดับสายตา
“ดี!”
เฉียนเฟิงตะโกนพร้อมยกแขนขึ้น พายุปราณสีเลือดโอบล้อมกระบี่วิญญาณมังกรราวกับผ้าฝ้าย และบิดอย่างรุนแรง ทันใดนั้นราวกับกระบี่วิญญาณมังกรสูญเสียการควบคุม ก่อนจะพุ่งปะทะร่างกายหลินมู่อวี่
แสงดวงดาวสีฟ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องนภา ทันทีที่หลินมู่อวี่ปล่อยด้ามกระบี่ พลังปัญจสวรรค์ในมือซ้ายพลันระเบิดใส่หน้าเฉียนเฟิงเต็มแรง
“ตายซะ!”
เฉียนเฟิงรีบถอยหนีพร้อมยกมือขึ้นคว้าหมัดของหลินมู่อวี่ เขาปลดปล่อยพลังปราชญ์แห่งปีศาจอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
“เปรี้ยง!”
ก้อนหินและดวงดาราแตกออกทันทีจนทำให้เฉียนเฟิงตื่นตกใจ ขณะที่หลินมู่อวี่ถอยหลังไปหลายก้าว แต่หลังจากโจมตี เส้นเลือดที่แขนซ้ายของหลินมู่อวี่แตกออกทำให้เลือดไหลลงบนผิวน้ำอย่างรวดเร็ว
พลังปราชญ์แห่งปีศาจนั้นแข็งแกร่งมาก แม้แต่กลยุทธ์ดวงดาราของหลินมู่อวี่ก็ไม่สามารถสู้ได้ ไม่แปลกใจว่าเหตุใดเซี่ยงอวี้และเฟิงจี้สิงผู้อยู่ขอบเขตปราชญ์จึงพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวช
อย่างไรก็ตามเฉียนเฟิงก็ไม่ได้มีสภาพที่ดูดีไปกว่ากัน ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับไม่มีเลือด เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อมองแขนซ้ายหลินมู่อวี่ที่บาดเจ็บ “หากเจ้าเป็นเผ่าปีศาจ เราคงได้กลายเป็นสหายกัน”
หลินมู่อวี่กล่าวด้วยสายตาเย็นชา “เจ้าไม่คู่ควร”
“เช่นนั้นข้าคงต้องส่งเจ้าไปตายเท่านั้น”
เฉียน
