มมาก ขณะที่ผู้บัญชาการหลินมีวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าทองและโซ่เทวะ เขาเป็นจอมยุทธ์ที่พรสวรรค์มาก แม้ไม่มีข้าพวกท่านทั้งสองก็สามารถต่อสู้กับเฉียนเฟิงได้”
เฟิงจี้สิงเยาะเย้ย เขารู้ว่าเซี่ยงอวี้ไม่กล้าท้าทายเฉียนเฟิง แม้จะมีความหยิ่งผยองในใจ แต่ก็ไม่เคยกระทำสิ่งใดอย่างโง่เขลา
“อืม…”
เฟิงจี้สิงกล่าวเสียงแผ่วเบา “ข้าและผู้บัญชาการหลินจะเผชิญหน้ากับเฉียนเฟิง ส่วนผู้บัญชาการเซี่ยงอวี้เพียงต้องไปช่วยสองพี่น้องตระกูลถัง”
“ข้าน้อยรับคำสั่งขอรับ”
เซี่ยงอวี้ประสานหมัดราวกับเชื่อฟัง
หลินมู่อวี่แอบเยาะเย้ย เซี่ยงอวี้ไม่ได้ตั้งใจจะร่วมมือสังหารเฉียนเฟิงเลยและต้องการให้เฟิงจี้สิงหรือหลินมู่อวี่ตายในศึกครั้งนี้
โชคดีที่ยังมีทหารกองทัพมังกรผงาดฝีมือดีอยู่อีกหลายร้อยใต้ท้องเรือ
…
หลินมู่อวี่กระซิบพร้อมกระชับด้ามกระบี่ที่เอว “พวกมันกำลังมา”
“อืม”
เรือรบจอดนิ่งกลางแม่น้ำ ห่างออกไปเรือประมงขนาดกลางของเฉียนเฟิงโยกไปมาเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านเฟิงจี้สิง ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง”
เฟิงจี้สิงยิ้มและประสานหมัด “ท่านจอมพลเฉียนเฟิง และท่านปราชญ์ทั้งสอง”
“นำพวกเขาขึ้นมา”
สิ้นเสียงคำสั่ง นักรบอสูรทั้งสองผลักถังลู่และถังเทียนออกไป ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บ
“ครานี้ องค์ชายสามของพวกเราล่ะ” เฉียนเฟิงกล่าว
“นำเขาขึ้นมา”
ทหารกองทัพมังกรผงาดสองคนนำเฟิงไห่ขึ้นมา มือของเขาถูกมัดด้วยโซ่ ทำให้ไม่สามารถดิ้นรนได้
…
มือ