เจ้าให้ได้” ดวงตาหลินมู่อวี่เผยความโหดเหี้ยมขณะที่เขายิ้มเล็กน้อย “เจ้าคือองค์ชายแห่งเผ่าปีศาจคงรู้วิธีเห็นอกเห็นใจผู้อยู่ใต้บัญชาและไม่ปล่อยให้พวกเขาต้องตายเปล่าใช่หรือไม่? เช่นนั้นจงตอบข้ามาตามความจริงทั้งหมด”
แม้องค์ชายสามจะเผยสีหน้าไม่เกรงกลัว แต่มือด้านหลังกลับสั่นเทา จะมีใครบ้างที่ไม่เกรงกลัวความตาย…นับประสาอะไรกับราชวงศ์ที่ถูกปรนนิบัติมาตั้งแต่กำเนิด…
“ถามมา”
“อืม” หลินมู่อวี่หยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ ก่อนจะชักกระบี่ออกจากคออีกฝ่าย “เผ่าปีศาจมีจำนวนเท่าใด?”
“หากข้าพูดไป อาจทำให้พวกเจ้าหวาดกลัว” องค์ชายสามจ้องมองไปยังพวกหลินมู่อวี่
“คงไม่เป็นเช่นนั้น หากพวกข้ากลัวคงหนีไปแล้ว พูดมาเถิด” หลินมู่อวี่ยิ้ม
องค์ชายสามกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ “ฟังให้ดี ปีศาจทั้งหมดแบ่งออกเป็นสองกองทัพ กองทัพที่หนึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจอมพลเฉียนเฟิง ซึ่งมีอสูรเกราะหนึ่งแสนห้าหมื่นตน อสูรปีกสามหมื่นตน และนักรบระดับสูงหนึ่งหมื่นตน ส่วนกองทัพที่สองอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจอมพลเหล่ยฉง โดยมีอสูรเกราะสองแสนตน และอสูรปีกห้าหมื่นตน หึ! เริ่มกลัวแล้วใช่หรือไม่?”
………………………………….
