วามประหลาดใจ “เซี่ยงอวี้ทำเช่นไรจึงมีผู้เสียชีวิตกว่าสามหมื่นนาย…”
“อืม…”
เว่ยโฉวกล่าว “ตำแหน่งของท่านเซี่ยงอวี้ถูกอสูรเกราะเกือบสองหมื่นตนเข้าโจมตี จึงเกิดความเสียหายค่อนข้างมากขอรับ”
“แล้วถังลู่และถังเทียนล่ะ ทั้งสองทำเช่นไรถึงฆ่าศัตรูไปเพียงพันตัว แต่กลับสูญเสียกองกำลังไปกว่าเก้าพันนาย” หลินมู่อวี่เอ่ยถามด้วยความโกรธเคือง “พวกเขาทั้งสองเป็นพวกกินพืชหรืออย่างไร?”
ฉินเหยียนตอบ “พี่ใหญ่ ข้าได้ส่งหน่วยสอดแนมเข้าไปในกองทหารที่เจ็ด ซึ่งตามรายงานบอกว่าสองพี่น้องถังลู่และถังเทียนกำลังดื่มอย่างสนุกสนาน พร้อมเล่นสนุกกับเหล่าหญิงรับใช้ในค่ายทหารเมื่อวันซืน จากนั้นทั้งสองตื่นขึ้นในช่วงบ่ายเมื่อวาน จึงทำให้เตรียมการช้าเกินไป เมื่ออสูรเกราะข้ามแม่น้ำเข้ามา น้ำมันบีชสีดำไม่ได้ถูกเทลงแม่น้ำอย่างต่อเนื่อง พวกมันจึงฉวยโอกาสนี้เทียบท่าและต่อสู้ในระยะประชิด พวกเขาจึงสูญเสียเป็นจำนวนมากขอรับ”
“อสูรเกราะเพียงหนึ่งพันตัว…”
หลินมู่อวี่กัดฟันแน่น “ขณะที่ทหารห้าหมื่นนายกำลังต่อสู้กับอสูรเกราะที่แข็งแกร่ง โหวผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองกลับสนุกสนานกับการดื่มสุราและหญิงรับใช้ในค่าย”
เว่ยโฉวกล่าวด้วยรอยยิ้ม “อย่าปล่อยให้ความโกรธครอบงำเลยขอรับ อย่างไรก็ตามข้าเพิ่งได้รับสาส์นว่าฝ่าบาทจะเสด็จพระราชดำเนินไปยังท่าเรือเฟิงหลินพร้อมท่านจางเหว่ยและกองทัพองครักษ์ห้าพันนาย ซึ่งอาจจะมาถึงในเวลาค่ำ ฝ่าบาททรงตั้งพระทัยที่จะเสด็จท
