ม่น้ำต้าวเจียง!
“ฮ่าๆๆ!”
ทหารแห่งจักรวรรดิบนฝั่งระเบิดเสียงหัวเราะด้วยความดีใจอย่างท่วมท้น
หลินมู่อวี่หรี่ตาจ้องมองไปยังแพจัตุรัสท่ามกลางเปลวเพลิงและกล่าวเสียงดัง “อย่าประมาทศัตรู เตรียมพร้อมรบระยะประชิด! พวกมันกำลังจะมา ระวังตัวไว้!”
แม้ว่าจะถูกเพลิงเผา แต่แพจัตุรัสยังคงแล่นขึ้นฝั่งอย่างรวดเร็วพร้อมอสูรเกราะที่รีบขึ้นฝั่ง ก่อนจะล้มลงและกลิ้งไปมาส่งเสียงครวญคราง
“ยิงธนูสังหารพวกมันซะ!” ฉินเหยียนกล่าวเสียงดัง
ลูกธนูนับพันยิงออกไป อาจเป็นเพราะเปลวเพลิงที่ทำให้อสูรเกราะสูญเสียการป้องกัน พริบตาเดียวลูกธนูปักร่างกายราวกับเม่น และล้มลงพร้อมเสียงโหยหวน
“โฮก…”
กระนั้นที่ด้านหลังยังมีอสูรเกราะอีกมากที่กำลังขึ้นฝั่ง
หลินมู่อวี่พุ่งตรงไปพร้อมตวัดกระบี่เล่มยาวตัดอสูรเกราะออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที ขณะที่ฉินเหยียนถือหอกเขี้ยวอัคคีออกไปแนวหน้าและแทงทะลุอสูรเกราะหลายตัว พร้อมกันนั้นวิญญาณยุทธ์เกราะเกล็ดมังกรเปล่งแสงเป็นประกายรับหอกที่พุ่งมาจากศัตรู
“ฆ่ามัน!!”
ขวัญกำลังใจกองทหารมังกรผงาดเพิ่มมากขึ้น ทุกคนชักดาบออกมาฟันเกราะของศัตรูจนแตก แต่พลังชีวิตของพวกมันแข็งแกร่งมาก มันส่งเสียงคำรามดังลั่นพร้อมกวาดขวานศึกทะลวงเข้ามา ซึ่งทำให้เหล่ากองทหารมังกรผงาดต้องหวาดกลัวกับการเผชิญหน้ากับอสูรเกราะเป็นครั้งแรก กลุ่มทหารที่เข้าปิดล้อมและพยายามสังหารพวกมันจะต้องถูกฆ่าอย่างน้อยสองถึงสามคนเสมอ
ชายฝั่งแม่น้ำต้
