ุดดาบค่อยๆ หลอมละลายเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง หลินมู่อวี่มองเห็นตัวหนังสือเลือนรางบนด้ามดาบ ‘อี้’ มันหมายความว่าอย่างไร…หรือจะหมายถึงดาบเล่มนี้ตั้งตรง?
คำพูดนี้ช่างไร้สาระเกินไป…
มันไม่สำคัญนัก…ค่อยคิดหลังจากหลอมเสร็จแล้วกัน!
ฌานสัมผัสดำดิ่งเข้าสู่ดาบเพื่อนำทางไฟในการหลอมขั้นต่อไป ขณะเดียวกันหลินมู่อวี่รู้สึกได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่สถิตในดาบราวกับทำหน้าที่ปกป้อง นี่เป็นพลังที่ทำให้เขาไม่สามารถหลอมดาบได้ในคราแรก ทว่าภายใต้เพลิงที่ลุกไหม้รุนแรง…พลังลึกลับนี้แทบไม่สามารถป้องกันตัวเองได้อีกต่อไป!
เวลาผันผ่านไป ขณะที่ใบดาบหลอมละลายอย่างเชื่องช้า
หลินมู่อวี่แอบดีใจ “ในที่สุดก็หลอมสำเร็จ!”
หลังจากนั้นไม่นานดาบทั้งเล่มกลายเป็นน้ำหลอมเหล็ก กระนั้นกลับไม่ใช่น้ำหลอมเหล็กสีแดงแต่เป็นสีทองซึ่งดูลึกลับมาก! หลินมู่อวี่ก็ไม่เคยพบเห็นมาก่อนในชีวิต หรือว่า…นี่อาจเป็นเพราะคุณภาพของเหล็ก เนื่องจากมันเป็นนิลพิศวงอายุกว่าหมื่นปีจึงเป็นของล้ำค่ายิ่ง
แล้วขั้นตอนต่อไปล่ะ?
หลินมู่อวี่กำลังประสบกับปัญหา ราชาปีศาจเจ็ดประทีปทิ้งดาบเล่มนี้ก่อนจากไปและบอกให้หลอมรวมกับเลือดของเขาเอง…ทว่าจะหลอมมันได้อย่างไร?
เขาขมวดคิ้วแน่นในขณะที่ยังควบคุมอุณหภูมิความร้อนไว้อย่างต่อเนื่อง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด ทันใดนั้นคลื่นพลังของแก่นแท้ถูกแยกออกจากน้ำหลอมเหล็กที่เดือดพล่าน ใช่…มันคือแก่นแท้ทองคำ!
“นำออกมา!”
หลินมู่อวี่
