ียเถิด!”
“ชิ้ง!”
รัศมีแห่งดาบโลหิตอสูรเปล่งประกายก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นพลังขอบเขตเทวะปกคลุมทั้งเหล่ยหงและลั่วหลาน!
“อึก…”
เหล่ยหงกระอักเลือด ของเหลวสีแดงข้นไหลออกจากมุมปากก่อนจะทรุดร่างลงกับพื้น พลังขอบเขตปราชญ์ของเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย…ช่างอ่อนแอนักเมื่ออยู่ต่อหน้าลั่วหลานผู้นี้ เลือดที่ไหลจากปาของเหล่ยหงกลายเป็นหยดน้ำกลมลอยไปสู่ดาบโลหิตอสูรอันเป็นดาบเลื่องชื่อ พลังของมันจะยิ่งแข็งแกร่งเมื่อได้กลืนกินเลือดและพลังของคู่ต่อสู้!
พลังสีชาดผสมกับสีทองเปล่งแสงเจิดจ้า ลั่วหลานเผยท่าทีน่ากลัวและระเบิดเสียงหัวเราะ “จงยอมรับชะตากรรมของตนเสีย ประวัติศาสตร์แห่งจักรวรรดินี้ได้จบสิ้นลงแล้ว!”
ร่างกายของเหล่ยหงเริ่มบิดเบี้ยว เขากัดฟันต้านพลังอันมหาศาลโดยไม่แสดงความเจ็บปวดใดออกมาแม้ทั้งตัวจะโชกเลือดอยู่ก็ตาม ทั้งเลือดและพลังชีวิตของเขากำลังถูกดาบโลหิตอสูรแย่งชิงไป! ทว่าเหล่ยหงทนฝืน…เขาไม่ยอมสละชีวิตตนเองให้ดาบปีศาจเช่นนี้แน่!
“อา…อาอวี่!”
เหล่ยหงเงยหน้าตะโกนลั่นขณะเดียวกันก็ดีดศิลาสีน้ำเงินออกจากโล่เต่าทมิฬ ทันใดนั้นด้วยพลังแห่งดาบโลหิตอสูรทำให้ร่างกายเหล่ยหงเริ่มทนไม่ไหว กล้ามเนื้อและเส้นเลือดพองตัวออก เหล่ยหงคำราม “ล้างแค้นให้ข้าด้วย!”
“ตูม”
แสงสีทองระเบิด ทั้งลานกว้างหน้าวิหารกลายเป็นหลุมใหญ่ ร่างของเหล่ยหงหายไปเหลือเพียงเศษธุลีที่ร่วงหล่น ผู้นำแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์จบชีวิตลงโดยไม่เหลือแม้แต่ซาก
