นนายพล ต้องการให้ส่งคนเข้าไปรับลูกธนูเพื่อนำมาตรวจสอบไหมขอรับ?”
“ไม่ อย่าเข้าไปรบกวนสนามรบ”
“ขอรับ…” เขาลังเลเล็กนาย “ทว่า…ทหารม้าหนักของเราไม่ใช่คู่ต่อสู้กับกลุ่มทหารรับจ้างนี้อย่างเห็นได้ชัด หากเรายังคงต่อสู้เช่นนี้ ข้าเกรงว่าอาจเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่”
หลงเซียนหลินเลิกคิ้ว “หากสามารถกำจัดกลุ่มทหารรับจ้างหนึ่งหมื่นนายด้วยทหารม้าหนักสามหมื่นนาย พวกเราคงได้เปรียบขึ้นมาก”
“ขอรับ…”
…
ทว่าทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่หลงเซียนหลินคาดคิด หลังจากต่อสู้ยาวนานกว่าหนึ่งชั่วโมง ทหารม้าหนักสามหมื่นนายของหลิงนานเหลืออน้อยลงเรื่อยๆ เหลือเพียงราวสองพันคน ทว่าฝั่งทหารรับจ้างมังกรผงาดยังคงมีทหารมากถึงแปดพันคนที่ยืนหยัดในสนามรบอย่างภาคภูมิใจ
หลินมู่อวี่ เว่ยโฉว หลัวอวี่ และทุกคนต่างก็เลือดขึ้นหน้า ไม่รู้ว่าพวกเขาสังหารไปกี่คนแล้ว รู้เพียงว่าสหายข้างกายทยอยหายไปทีละคน
ทวนหลีฮวาอาบไปด้วยเลือดทำให้ด้ามจับลื่นเล็กน้อย หลินมู่อวี่เหวี่ยงแขนพร้อมทวนเพื่อสะบัดเลือดออก ก่อนจะมองค่ายทหารอาสาในระยะไกล และยกแขนขึ้นชี้ทวนไปด้านหน้า “กำจัดพวกมันทั้งหมดซะ…”
“ขอรับ…”
ทหารรับจ้างมังกรผงาดรุกเข้าโจมตีโดยไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูได้แปรทัพต่อสู้อีก ไม่มีความถ่อมตนในสนามรบ หลินมู่อวี่เข้าใจดีว่าจะเสียโอกาสไม่ได้ และจะไม่ยอมให้หลงเซียนหยุดพักหายใจแม้แต่วินาทีเดียว
…
“แย่แล้ว พวกมันพุ่งเข้ามาโดยไม่หยุดพักเลย…” ทหารอาสาผู้หนึ่งเอ่ย
