อกที่ปกคลุมไปด้วยความมืด เขาพลันรู้สึกกังวลในใจ ไม่รู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดออกเดินทางแล้วหรือยัง ด้วยระดับของกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดตอนนี้ ตราบใดที่ทหารอาสาผู้ดูแลยุ้งฉางมีต่ำกว่าห้าพันคน หลินมู่อวี่เชื่อว่าพวกเขาจะทำสำเร็จได้อย่างแน่นอน ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับหลัวอวี่และเฟิงสี่
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใดในการต่อสู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าทหารอาสาก็ถูกสังหารมากขึ้นเรื่อยๆ ผ้าคลุมสีขาวของหลินมู่อวี่ชุ่มไปด้วยเลือด และฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเองก็มีสภาพไม่ต่างกัน แม้แต่ไหล่ของฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนก็ได้รับบาดเจ็บ เป็นผลงานจากพลหอกที่ขว้างอาวุธทะลุเกราะปราณยุทธ์กระแทกไหล่ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเต็มแรง
เมื่อเงยหน้ามองดวงดาวบนท้องนภาเพื่อดูเวลา หลินมู่อวี่กล่าวว่า “ใกล้ถึงเวลาแล้ว ฝ่าวงล้อมออกไปกันเถิด!”
“อื้ม!”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนพยักหน้าก่อนจะแทงศัตรูด้านหน้าพร้อมตะโกน “ถอย!”
ทหารม้าทั้งหมดหันขบวนกลับและพุ่งทะลวงพลหอกของกองทัพทหารอาสา ทว่าเงาดำทมิฬพุ่งแหวกอากาศมาอย่างรวดเร็ว มันคือหอกของศัตรู! หอกเหล่านี้คมมากและแทงทะลุร่างทหารค่ายเขาเหินหลายนายจนปลิวตกจากม้า ก่อนจะถูกเหล่าทหารม้าที่ตามมาด้านหลังเหยียบย่ำอย่างน่าเวทนา ทว่าหลินมู่อวี่ ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยน และคนอื่นๆ ไม่รอช้าที่จะพาผู้ที่ยังมีชีวิตกลับออกไป
‘วิ้ง!’
หลินมู่อวี่ผายฝ่ามือเรียกวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าสีทอง มันเปล่งแสงทะยานสู่ทองนภาทันที ‘วิ้ง’ แสงสว่างว