ของแม่ทัพหลินอี้ ให้ทหารหลิงหนานทุกนายใส่ชุดพลางสีเขียวและใช้ประโยชน์จากเทือกเขาฉิน ขณะที่มีฝนตกหนักเจ็ดวันติดต่อกันในช่วงฤดูฝน พวกเขาก็ได้ข้ามเทือกเขาด้วยแผนการ ‘เขียวขจีเหนือเทือกเขา’ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เราไม่รู้ตัว และปล่อยให้พวกมันยึดครองเมืองห้าหุบเขาได้พ่ะย่ะค่ะ”
เฟิงจี้สิงขมวดคิ้ว “เขียวขจีเหนือเทือกเขา…บัดซบ!”
ฉินอินกล่าว “ยังมีกองทหารสองหมื่นนายในมณฑลดารา บางทีเราอาจส่งกองกำลังนี้ไปได้…”
หลินมู่อวี่ประสานหมัด “องค์หญิงอิน มณฑลดาราปกป้องทางใต้ของเมืองหลวง ซึ่งอาจจะถูกศัตรูตีพ่ายแล้ว”
ขณะเดียวกันผู้ส่งสารก็วิ่งเข้ามาพูดเสียงดัง “องค์หญิงอิน รายงานด่วนพ่ะย่ะค่ะ”
“พูดมา” ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความกังวล
ผู้ส่งสารหายใจลึกและกล่าวว่า “สารด่วนจากหน่วยสอดแนม แม่ทัพหลินอี้นำทหารหลิงหนานหนึ่งแสนนายเข้ายึดเมืองเหลิ่งซิง จนทำให้มณฑลดาราล่มสลายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่น่าแปลกใจ…” เฟิงจี้สิงหนาวสะท้านในใจและกล่าวว่า “หลิงหนานกำลังยกทัพเข้ามา กระหม่อมคิดว่าคงถึงเวลาที่จะอยู่เฝ้าระวังที่นี่ หลังจากผ่านไปหลายพันปี เมืองหลันเยี่ยนได้รับการซ่อมแซมหลายครั้ง กำแพงเมืองจึงมีความแข็งแร่งมาก อีกทั้งในเมืองยังมีอาหารและหญ้าเพียงพอ แม้จะมีจำนวนประชาการที่มาก ทว่าก็ไม่มีผู้ที่ขาดแคลน เราคงสามารถยึดที่มั่นได้สองถึงสามเดือนอย่างไม่มีปัญหา และรอจนกว่าจะมีกำลังเสริมเพียงพอจากเมืองหยาดสายัณห์และเมืองชีไห่”
