ับเป็นผลงานจากศิลปินคนเดียวกัน ซึ่งทำให้หลิงหูเหยียนตกตะลึงและโค้งคำนับ “กระหม่อมหลิงหูถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ…ชุดขององค์ราชินีสง่างามมาก ฝีมือมนุษย์ช่างประณีตและน่าทึ่ง!”
ถังเสี่ยวซีหัวเราะเบาๆ “หลิงหู หากเจ้าต้องการ หลังจากที่ข้ากลับเมืองหลวง ข้าจะให้ช่างตัดเสื้อทำชุดที่เหมาะสมกับรูปร่างของเจ้าและส่งมาให้ดีไหม?”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท!” หลิงหูเหยียนยิ้มและขอบคุณด้วยใบหน้าแดงก่ำ แม้ว่านางจะเป็นนักปราชญ์สูงสุดของเผ่าพันธุ์จิ้งจอก ทว่าก็ยังคงเป็นเด็กสาว ดังนั้นจึงปรารถนาถึงสิ่งสวยงามเช่นเดียวกับมนุษย์
ถังเสี่ยวซีเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เมื่อครู่พวกเจ้ากำลังพูดถึงสิ่งใดอยู่หรือ ข้าได้ยินคำว่าของขวัญ”
“พ่ะย่ะค่ะ” หลิงหูเหยียนพยักหน้าและกล่าว “แม่ทัพหลวงยกย่องม้าของเผ่าพันธุ์จิ้งจอก ดังนั้นกระหม่อมจึงตัดสินใจเลือกม้าศึกที่ดีที่สุดของเผ่าเพื่อมอบให้ท่านแม่ทัพหลวงและองค์ราชินีซีพ่ะย่ะค่ะ พวกมันอยู่ที่นี่แล้ว ทรงตามกระหม่อมมาเถิด”
“อื้ม”
เมื่อลงบันไดมาก็พบทหารจิ้งจอกหนุ่มสองตนมาพร้อมกับม้าสีขาวหนึ่งตัว และม้าสีดำอีกหนึ่งตัว ม้าสีขาวเป็นเพศเมีย ส่วนม้าสีดำเป็นเพศผู้ หลิงหูเหยียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่เป็นม้าที่ได้รับการฝึกฝนมาสองปีจนเชื่องแล้ว ตัวสีขาวชื่อ ‘เสวี่ยหลี’ ส่วนตัวสีดำชื่อ ‘เจี๋ยดี่’ ซึ่งเป็นชื่อที่กระหม่อมตั้งเอง หากท่านแม่ทัพหลวงและองค์ราชินีซีไม่พอพระทัยกับชื่อ ก็สามารถเปลี่ยนได้พ่ะย่ะค่ะ”
หล
