แห่งการเกิดใหม่ฟื้นคืนกลับมาแล้วจริงๆ…”
ผ่านไปราวสิบนาที สระแห่งการเกิดใหม่ก็ถูกเติมเต็มด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ ถังเสี่ยวซีหันกลับมายังหลินมู่อวี่และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ เราไปน้ำพุแห่งความเยาว์วัยกันเถิด หลิงหูนำพวกเราไปที”
“พ่ะย่ะค่ะองค์ราชินี”
หลิงหูเหยียนกล่าวอย่างเคารพ จากนั้นนางพาทั้งสองไปยังด้านหลังของภูเขา ไม่นานก็พบน้ำพุร้อนพร้อมหมอกลอยอยู่จางๆ
“ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ” หลิงหูเหยียนกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ “น้ำพุแห่งความเยาว์วัยเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นสถานที่หวงห้ามของป่านิรันดร์ จิ้งจอกธรรมดาไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะมาแช่น้ำพุแห่งนี้ กระหม่อมจะออกไปด้านนอกเพื่ออารักขาองค์ราชินีพ่ะย่ะค่ะ”
หลินมู่อวี่นั่งลงบนก้อนหินด้านข้างและกล่าวว่า “ข้าจะอยู่อารักขาตรงนี้”
หลิงหูเหยียนหัวเราะแผ่วเบา “หากท่านแม่ทัพอยู่…พระวรกายขององค์ราชินีคงถูกท่านเห็นจนหมด”
ถังเสี่ยวซีหน้าแดงก่ำ “หลิงหู ไม่เป็นไร เขายังไม่เคยเห็น…”
หลินมู่อวี่หน้าแดงด้วยเช่นกัน “ดูเจ้าพูดสิ คิดว่าข้าเป็นคนเช่นนั้นหรืออย่างไร”
“แล้วเจ้าไม่ใช่คนเช่นนั้นหรือ?” ถังเสี่ยวซีเอียงศีรษะและยิ้ม
“ข้ามาเพื่อปกป้องเจ้าต่างหาก” หลินมู่อวี่ยืนยันคำเดิม
…
ถังเสี่ยวซีหันหลังกลับและถอดเสื้อผ้าออก หมอกหนาลอยขึ้นปกคลุมทั่วบริเวณจนมองไม่เห็น ไม่นานสาวงามก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงจันทร์และหมอกทึบ ผิวขาวเนียนราวกับหิมะดูน่าเสน่ห์หา หางเพลิงทั้งเก้ากว
