งก์…”
ฉินอินเบิกตากว้าง “ม…ไม่! เสด็จพ่อจะต้องไปละทิ้งพี่อาอวี่เด็ดขาด…”
ชวีฉู่ยิ้ม “องค์หญิงอินทรงหลอกพระองค์เองจนเกินไป พระองค์มิทราบนิสัยขององค์จักรพรรดิหรือ ว่าแผ่นดินกับอาอวี่สิ่งใดสำคัญกว่ากัน องค์หญิงอินเข้าใจหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
ฉินอินนิ่งงัน
เฟิงจี้สิงพลันตบไหล่หลินมู่อวี่ “ไม่ต้องกังวล ทุกปัญหาต้องมีทางออกเสมอ อาวุโสฉู่พูดมีเหตุผล ทว่าอาอวี่…เจ้าต้องเข้าใจด้วยว่าตนเองเป็นราชบุตรบุญธรรม และเป็นจอมยุทธ์หนุ่มผู้มีความสามารถโดดเด่น อีกทั้งมีความสัมพันธ์อันดีกับเสี่ยวอิน องค์จักรพรรดิจำเป็นต้องให้เจ้าอารักขาองค์หญิงอิน เช่นนั้นพระองค์ทรงไม่ละทิ้งเจ้าแน่”
ชวีฉู่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “คำพูดเฟิงจี้สิงนั้นเป็นความจริง!”
หลินมู่อวี่หันกลับมาถาม “อาวุโสฉู่ พลังของเสี่ยวซีตื่นขึ้นมาและกลายร่างเป็นอสูรจิ้งจอกเก้าหาง ข้าไม่รู้ว่าอาวุโสฉู่จะมีวิธีทำให้เสี่ยวซีกลับสู่สภาพเดิมได้หรือไม่ แม้ว่าเราจะไม่ได้รังเกียจรูปลักษณ์จิ้งจอกเก้าหางของนาง ทว่าก็ส่งผลต่อการใช้ชีวิตของเสี่ยวซี”
ชวีฉู่พยักหน้า “ข้าพอรู้เกี่ยวกับตำนานอสูรจิ้งจอกเก้าหางบ้าง และมีบันทึกเล็กน้อยในตำราโบราณ ในประวัติศาสตร์อันยาวนานนับหมื่นปี เราสูญเสียตำราต่างๆ ทุกครั้งที่เกิดสงคราม ข้าเกรงว่าคงไม่มีใครในแผ่นดินนี้รู้จักหรรือเคยเห็นอสูรจิ้งจอกเก้าหางมาก่อน เราคงเป็นคนกลุ่มเดียวเท่านั้น…”
“เช่นนั้นเราควรทำอย่างไรดี…” หลินมู่อวี่ตะล
