‘พรึ่บ’ ทันทีที่เสื้อคลุมหล่นลงมา หางเพลิงทั้งเก้าด้านหลังพลันกวัดแกว่งไปมาอย่างนุ่มนวลดูงดงามมาก
“อืม…”
ฉินจิ้นสูดหายใจเข้าลึก มองรูปลักษณ์ของถังเสี่ยวซีตรงหน้าด้วยความตกใจ นี่คืออสูรจิ้งจอกเก้าหางในตำนานอย่างแท้จริง…ทว่าเมื่อมองดีๆ นางก็ยังเป็นถังเสี่ยวซี!
“เสี่ยวซี เอาล่ะ” ฉินจิ้นโบกมือ
ถังเสี่ยวซีสวมเสื้อคลุมอีกครั้ง ก่อนจะก้มหัวและกล่าวว่า “ขอประทานอภัยที่เสี่ยวซีทำให้ฝ่าบาทเกรงกลัว”
“มิเป็นไร”
ฉินจิ้นพยักหน้าก่อนจะหันมองหลินมู่อวี่ “หลินมู่อวี่ รู้หรือไม่ว่าเจ้าได้ก่ออาชญากรรมขึ้น?!”
หลินมู่อวี่ก้าวไปด้านหน้าและพูดว่า “เสด็จพ่อ ข้าไม่รู้ว่าข้าก่ออาชญากรรมอะไร?”
ฉินจิ้นกล่าวด้วยสายตาที่น่าเกรงขาม “เรื่องการสังหารถังปินของเจ้าแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลันเยี่ยน เจ้ายังจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีกหรือ? ลากหลินมู่อวี่มา แล้วตัดหัวมันซะ!”
“ไม่นะเสด็จพ่อ!” ฉินอินรีบคุกเข่าลง
ถังเสี่ยวซีเองก็คุกเข่าลงพื้นพร้อมกันและกล่าวว่า “ฝ่าบาท หลินมู่อวี่จำเป็นต้องสังหารถังปินเพื่อรักษาชีวิตกระหม่อม ได้โปรดทรงประทานอภัยให้แก่เขา หากฝ่าบาทลงโทษหลินมู่อวี่ในเรื่องนี้ ถังเสี่ยวซีเองก็ต้องได้รับโทษฐานความผิดเดียวกัน!”
ชวีฉู่ประสานหมัดกล่าว “ฝ่าบาท หลินมู่อวี่จำเป็นต้องฆ่าเพื่อช่วยชีวิตซึ่งเป็นความผิดที่ไม่หนักหนา กระหม่อมเชื่อว่าพระองค์มิควรลงโทษหลินมู่อวี่จนถึงแก่ความตายพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินจิ้นกล่าวอย่างเฉย
