Ep.300 ตราบใดที่เจ้ามา…มันจะไม่มีวันสายเกินไป
“อะไรกัน!?”
ถังเสี่ยวซีได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมาแต่ไกล นางทนรับความโศกเศร้าไม่ได้อีกต่อไป ในที่สุดก็สามารถปลดปล่อยความคับข้องใจที่มี ถังเสี่ยวซีพลันกระโดดออกจากกองกระดูก ฝ่าเท้าขาวย่ำลงบนเปลวเพลิงโดยไม่แตะพื้นและวิ่งตรงไปยังทิศที่มีคบเพลิง หางเพลิงทั้งเก้าด้านหลังกระดิกไปมาเนื่องจากความตื่นเต้นของเจ้านาย
“ท่านพี่…”
วินาทีที่นางโผล่พ้นจากป่า ก็มองเห็นถังปินอยู่ใต้แสงคบเพลิงนั้น
…
ถังปินและคนอื่นๆ ต่างหันมาเห็นถังเสี่ยวซีภายใต้แสงจันทร์ นางยังคงสง่างามดังเดิม เพียงแต่หางเพลิงที่กวัดแกว่งด้านหลังนั้นช่างดูน่าประหลาด อีกทั้งมีพลังเพลิงจางๆ ว่ายเวียนรอบกาย ดวงตาสีทองซีดคู่นั้น…สำหรับถังปินและคนอื่นรู้สึกว่ามันน่ากลัวมากกว่าสวยงาม
“ฆ่านางอสูรจิ้งจอกเก้าหางนั่นเสีย!”
ถังปินกางฝ่ามือ ทันใดนั้นผนึกสวรรค์ก็ปรากฏขึ้น!
‘ตูม!’
ตราผนึกเพลิงร่วงลงมาจากฟ้า ตรงดิ่งสู่เหนือศีรษะของถังเสี่ยวซี ทว่าก่อนที่ผนึกแห่งสวรรค์จะระเบิด สัญลักษณ์สีทองก็ทะยานออกจากร่างของถังเสี่ยวซี ‘เปรี้ยง!’ เสียงระเบิดดังกึกก้อง สัญลักษณ์นั้นลอยเด่นอยู่บนท้องนภาปกป้องถังเสี่ยวซีไว้!
“ผ…ผนึกวิญญาณ…”
ถังปินตกตะลึง ผนึกวิญญาณคือผนึกจิ้งจอกอัคนีขั้นที่แปด เป็นวิชาที่ทำได้ยากแม้ฝึกมาแรมปี ทว่าถังเสี่ยวซีที่อยู่ตรงหน้ากลับใช้ผนึกวิญญาณนี้ได้อย่างแคล่วคล่อง! ถังปินใจเต้นระรัว แม้ปิศาจจิ้ง
