ศิลาวิญญาณหมีเหล็กทมิฬอายุหนึ่งหมื่นหนึ่งพันสี่ร้อยปีถูกควักออกมา พลังอบอุ่นพลันหลั่งไหลเข้ามาที่ฝ่ามือ มันคือศิลาวิญญาณธาตุไฟ หนึ่งในศิลาวิญญาณที่มีคุณค่าซึ่งมีพลังน่าเกรงขาม อีกทั้งพลังโจมตีก็สูงมากเช่นกัน จึงเป็นที่ชื่นชอบของจอมยุทธ์ส่วนใหญ่ในแผ่นดิน
ถังปินเก็บศิลาวิญญาณเข้ากระเป๋าหน้าอกอย่างเงียบงัน ก่อนจะมองไปรอบบริเวณและพูดว่า “หากยังสามารถขึ้นหลังม้าได้ ก็ทำซะเดี๋ยวนี้ แล้วออกจากที่นี่กัน ทิ้งคนไว้เล็กน้อยเพื่อดูแลคนเจ็บ เนื่องจากกลิ่นเลือดจะดึงดูดสัตว์วิญญาณที่หิวกระหายเข้ามา และจงพาคนเจ็บกลับเมืองชีไห่ ส่วนที่เหลือตามข้าไปสุสานมังกร อย่าชักช้า รีบลงมือซะ!”
ถังห่าวผงะ “องค์ชาย…หากปล่อยให้ผู้บาดเจ็บดูแลกันเองตามลำพัง ข้าเกรงว่าพวกเขาจะถูกฆ่าทั้งหมดเมื่อมีสัตว์วิญญาณเข้าจู่โจม ร…เราควรละทิ้งผู้บาดเจ็บไว้จริงหรือ?”
“ท่านลุงห่าว”
ถังปินหันกลับมามองอย่างเย็นชา “เสี่ยวซีเป็นลูกหลานตระกูลถังที่แบกรับวิญญาณจิ้งจอกอัคนี อีกทั้งยังเปลี่ยนเป็นผนึกจิ้งจอกอัคนีไปแล้วตอนนี้ ชีวิตของถังเสี่ยวซีสำคัญยิ่งกว่าทหารธรรมดานับพัน ท่านควรตระหนักถึงสิ่งนี้ด้วย”
ถังห่าวพยักหน้ารับอย่างเชื่องช้า “อืม”
เมื่อจัดการเสร็จเรียบร้อย ทหารเมืองชีไห่ราวหนึ่งร้อยห้าสิบนายก็ควบม้าออกจากหุบเขาสั่วจืออย่างรวดเร็ว ส่วนผู้บาดเจ็บเกือบสามร้อยคน…เกรงว่าจะต้องรอรับชะตากรรมด้วยความตายเท่านั้น หุบเขาสั่วจือตั้งอยู่ในส