่ เสี่ยวอิน พวกเจ้าอยู่ที่ไหน…ข้าจะมีโอกาสได้พบพวกเจ้าอีกหรือไม่ในภายภาคหน้า…”
ทว่าในแอ่งน้ำที่อยู่ไม่ไกล…ถังเสี่ยวซีเห็นภาพสะท้อนของตนเอง หางเพลิงทั้งเก้าส่ายไปมาเล็กน้อย แม้ว่าพวกมันจะดูสวยงาม แต่นางจะให้หลินมู่อวี่และฉินอินเห็นสภาพนี้ได้อย่างไร?
ถังเสี่ยวซีรู้สึกผิดในใจขณะที่นั่งกอดเข่า นางอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องไห้คร่ำครวญขณะที่หูจิ้งจอกทั้งสองสั่นไหวเล็กน้อย หางเพลิงกวัดแกว่งไปมาราวกับต้องการเตือนถังเสี่ยวซีถึงตัวตนที่แท้จริงของนาง
…
ไม่รู้ว่าเวลาผันผ่านนานเพียงใด ทันใดนั้นก็มีแสงคบเพลิงสว่างไสวมาจากระยะไกล เสียงคนคุยลอยมากับสายลม “องค์ชาย…มีเปลวไฟสว่างออกมาจากกองกระดูกด้านนั้น”
“ไปตรวจสอบซะ”
“ขอรับ”
