Ep.297 เหตุใดจึงขโมยชุดของแม่?
คนกลุ่มนี้ไม่ใช่ทหารรับจ้างธรรมดา ขณะที่กินหรือดื่มพวกมันไม่ส่งเสียงเอะอะใดราวกับเป็นทหารฝึกที่มีระเบียบวินัย ในแววตาไม่ฉายแววหยิ่งผยองเหมือนทหารรับจ้าง ทว่าเป็นสายตาแห่งความอดทนอดกลั้น
…
ในตอนนี้ หลินมู่อวี่ถูกล้อมรอบด้วยคนสี่คน ขณะที่หลี่จิงชื๋อถือแก้วไวน์พร้อมกับใช้อีกมือดาบด้ามดาบอยู่ “ท่านหลินจะเมามากไปแล้วนะขอรับ มาเถิด…ให้พวกข้าไปส่งที่ถนนดีหรือไม่?”
หลี่จิงชื๋อกระชับด้ามดาบแน่นก่อนจะดึงมันออกจากฝัก ใบดาบห่อหุ้มด้วยสายฟ้าที่แล่นไปมารอบตัวหลินมู่อวี่ ขณะเดียวกันคนสี่คนที่ยืนล้อมอยู่ก็ชักดาบออกทีละคน พฤติกรรมนี้หาใช่สิ่งที่ทหารรับจ้างธรรมดาพึงมีไม่ ดูเหมือนคนพวกนี้จะมีประสบการณ์สังหารคนไม่มีทางสู้มาหลายคนแล้ว!
ทว่าหลินมู่อวี่ไม่ใช่เหยื่อผู้อ่อนแอ! แสงสีทองระเบิดออกจากร่าง กำแพงน้ำเต้าปรากฏขึ้นห่อหุ้มร่างกาย “เคร้งๆๆ!” ดาบยาวทั้งห้าเล่มถูกสะท้อนกลับไปทั้งหมด! หลินมู่อวี่กระโจนไปด้านหน้า เปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือ ทันใดนั้นกระบี่วิญญาณมังกรที่ถูกเก็บอยู่หลังม้าพลันบินออกจากฝัก!
“ฉึก!”
ด้วยทักษะดาบของหลินมู่อวี่ กระบี่วิญญาณมังกรพุ่งทะลวงหน้าท้องของทหารรับจ้างนายหนึ่ง หลินมู่อวี่ใช้ปราณยุทธ์ควบคุมกระบี่ให้ลอยด้วยมือขวา ขณะที่ทั้งแขนซ้ายห่อหุ้มด้วยแก่นเพลิงมังกร “ฉึก…ฉึก!” กระบี่ถูกบังคับให้จ้วงแทงทหารรับจ้างอีกสองนาย! หลี่จิงชื๋อถอยหนีเมื่อดวงตา
