้น นี่คือวาสนาทางพุทธ เจ้าพระผู้เป็นเจ้าที่น่ารังเกียจได้ตีลูกคิดมาถึงบนกายเขาแล้ว!
“เหอะ…”
ในห้องลับ เทียนฉิวทอดถอนใจยาว สายตามองไปยังข้อมูลที่ส่งมาจากเจียงซี ข้างในบ่งบอกชัดว่า พระผู้เป็นเจ้ามีธรรมลักษณ์ลงมาจุติ ชี้แนะศิษย์พุทธะนามกว่างหมิง
เช่นนี้จะทำเช่นไรได้เล่า?
เทียนฉิวครุ่นคิดไปมา หนทางเดียวเกรงว่ามีเพียงเร่งรัดฝีเท้าให้เผ่ามังกรแท้ครอบครองโพ้นทะเลให้เร็วขึ้น เพื่อให้ตนแย่งชิงทรัพยากรมาสำหรับแสวงหาโอสถทองคำ
เพียงตนล่วงหน้าไปหนึ่งก้าว พิสูจน์สำเร็จธาราฟ้าสวรรค์บางทีอาจยังมีหวังปลดปล่อยพันธนาการแห่งวาสนาทางพุทธชั่วร้ายนี้
หรือไม่ก็…
“…ราชสำนักเต๋า”
เทียนฉิวเงยหน้าขึ้น มองไปทางทิศเจียงตง“บิดา ก่อนเร้นกาย เคยเอ่ยว่า หากถึงคราวจนตรอกไร้ทางสู้ บางทีอาจไปพึ่งเจียงตงได้”
ครั้งนั้นเขาเพียงเห็นเป็นถ้อยคำเหลวไหล หาได้ใส่ใจไม่ ท้ายที่การเจรจาระหว่างตนเองกับราชสำนักเต๋าเขาก็กระจ่างแจ้ง ผู้ที่ถูกส่งไปนั้นล้วนเป็นเพียงเบี้ยพลี จะไปพึ่งพาพวกนั้นมีประโยชน์อันใด? ทว่าในยามที่ตนเองตกสู่ภาวะคับขันเช่นนี้ เทียนฉิวกลับหวนรำลึกถึงคำกำชับของจ้าวมังกรเฒ่าอีกครั้ง
“บางที…อาจลองดูสักครั้ง?”
“ข้าจำได้ว่าพวกมังกรแท้ที่ถูกส่งไปเจียงตง หัวหน้าคือเจ้าเด็กตูฮ่วนมิใช่หรือ? บางทีตอนนี้เขาอาจมีที่ทางอยู่ในราชสำนักเต๋าบ้างแล้ว…”
“เพียงแต่ไม่รู้ว่าที่ทางนั้นสูงเพียงใด เพียงพอจะคุ้มครองข้าได้หรือไม่?”
คิดถึงตรงน
