หลินมู่อวี่หมกมุ่นอยู่กับการค้นคว้าและศึกษาการใช้เทคนิคแห่งแสงห้าวันติด วันแรก…เมื่อลองฟันกระบี่ มีเพียงพลังของกระบี่เท่านั้นที่กระทบกับโล่ พลังกฎแห่งแสงที่ควบแน่นไม่ส่งผลอันใดเลย ทว่าหลินมู่อวี่ใช้พลังมิติที่สี่ช่วยเร่งความเร็วของแสงไปพร้อมกับตัวกระบี่อย่างต่อเนื่อง กระทั่งวันที่สองจึงสามารถใช้พลังแสงนั้นได้ ในวันที่สามทุกครั้งที่กระบี่เหวี่ยงลง พลังธาตุแสงจะค่อยๆ หายไปจากตัวกระบี่
และในที่สุดก็สำเร็จในวันที่ห้า!
“จงผ่า!”
กระบี่คมถูกเหวี่ยงและถูกหยุดไว้ก่อนจะกระทบกับโล่ ทว่าพลังธาตุแสงมิได้หยุดตาม…คมแสงคล้ายใบมีดผ่าลงกลางโล่หนา “ชิ้ง!” ภาพอันน่าอัศจรรย์บังเกิดขึ้น เมื่อพลังกระบี่ที่ควบแน่นด้วยกฎแห่งแสงผ่าโล่กับโต๊ะด้านหลังเป็นส่องส่วน!
“สำเร็จ!”
หลินมู่อวี่ปาดเหงื่อบนหน้าผากอย่างมีความสุข
ทันใดนั้นภูตระบบลู่ลู่ที่ไม่ได้ปรากฏตัวมานานก็บินออกมา “ยินดีด้วยนะเจ้าคะที่สร้างทักษะใหม่ได้!”
หลินมู่อวี่ยิ้มกริ่ม ไม่คุ้นกับคำว่าทักษะเอาเสียเลย มันคือทักษะเหมือนเกมทั่วไปหรือ? เกรงว่าจะไม่ใช่แต่เป็นทักษะสังหารเสียมากกว่า…
“ชื่อทักษะคืออะไรหรือเจ้าคะพี่ชาย?” ลู่ลู่ยิ้มถาม
หลินมู่อวี่ตอบอย่างไม่ลังเล “แหวกรังสี พัฒนามาจากตัดอัสนีข้าคิดไว้นานแล้ว”
“เป็นชื่อที่ดีเจ้าค่ะ” ลู่ลู่บินไปมาพลางยิ้ม “พลังของพี่ชายเพิ่มขึ้นอีกแล้ว แข็งแกร่งมากเลยเจ้าค่ะ!”
หลินมู่อวี่หัวเราะ ยกกระบี่ขึ้นพร้อมโจมตีอีกครั้ง
