ญาณมากเกินไปและต้องการเวลาในการย่อยอาหารเพื่อการเติบโต ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องรีบเร่งจนเกินไป”
“อื้อ”
หลินมู่อวี่ยกถาดทองออกไป ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้ถังเสี่ยวซี “ราตรีสวัสดิ์เสี่ยวซี”
“อื้ม ราตรีสวัสดิ์นะมู่มู่”
ถังเสี่ยวซีขยี้ตาคู่งามและกลับไปนอน ขณะเดียวกันฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนบนทางเดินยืนอยู่ในความมืดพร้อมถือดาบในมือ เขาอารักขาอยู่หน้าห้ององค์หญิงอย่างเงียบงัน
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “พี่ฉู่ไม่นอนหรือ?”
ฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนหัวเราะเบาๆ “อืม ข้าไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อให้คนอื่นมาอารักขา ทว่าข้าก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดเลย อาอวี่ เจ้าไปนอนได้แล้ว ฮ่าๆ…”
“อื้อ!”
หลินมู่อวี่ยิ้มและถือถาดทองกลับห้อง เขาต้องพัฒนาพลังมิติที่สี่โดยเร็วที่สุด มิเช่นนั้นมังกรก็จะเติบโตขึ้นทุกวัน และในไม่ช้าก็จะไม่สามารถซ่อนมันได้อีกต่อไป
…
เมื่อกลับมาถึงห้องหลินมู่อวี่ก็ลงมือทานอาหารอันโอชะ และรู้สึกว่านอนไม่หลับ ดังนั้นจึงกลับไปฝึกฝนพลังมิติที่สี่ตลอดทั้งคืน พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ราชาปีศาจเจ็ดประทีปมอบให้มิได้เกิดการต่อต้านกับฌานสัมผัส ร่างกาย และปราณของหลินมู่อวี่ ทว่ากลับค่อยๆ หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างดี ซึ่งทำให้หลินมู่อวี่พอใจมาก เนื่องจากยิ่งเข้ากันได้ดีมากเท่าใด ก็ยิ่งสามารถเพิ่มการเคลื่อนไหวทางจิตวิญญาณได้เท่านั้น บางทีอาจสามารถเป็นเหมือนราชาปีศาจเจ็ดประทีปที่สามารถผ่ารอยแยกได้อย่างง่ายดาย
หลังจากฝึกครั้งแล้วครั้