ท่านี้ หากข้ามอบพลังให้เจ้ามากขึ้น พลังศักดิ์สิทธิ์อาจทำลายเจ้าจนถึงแก่ความตาย!”
หลินมู่อวี่พยักหน้ารับและฌานสัมผัสก็เข้าสู่ทะเลจิต “ข้าได้เห็นการต่อสู้ระหว่างขอบเขตเทวะแล้ว มันเป็นการต่อสู้ระหว่างเจ้ากับฉินอี้และคนอื่นๆ ในนรกชั้นที่สิบเจ็ด ดังนั้นข้าก็เป็นผู้มีความรู้และน่าเกรงขามเฉกเช่นขอบเขตเทวะเช่นกัน”
“โอ้?”
ราชาเจ็ดประทีปจ้องมองหลินมู่อวี่พร้อมชี้ไปยังทุ่งจิตวิญญาณด้านหลัง “ตั้งแต่ที่ข้าเข้ามาในทะเลจิตของเจ้าโดยไม่ตั้งใจ เจ้าเคยนึกเกรงกลัวข้าบ้างหรือไม่? แม่ง…ไอ้เจ้าเล่ห์!”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มกระอักกระอ่วน “ฮ่าๆ นั่นมันเป็นความเข้าใจผิด ใครให้เจ้าคิดยึดร่างข้าทั้งวันทั้งคืนกัน? หากเจ้าอาศัยอยู่อย่างสงบเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวอะไร”
“ฮึ่ม! นับว่าเริ่มคุ้นเคยแล้ว”
ราชาเจ็ดประทีปเผยรอยยิ้มจางๆ “ทว่า…ความจริงแล้วมันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด การต่อสู้ระหว่างข้าและพวกฉินอี้มิได้เกิดขึ้นเมื่อสองสามเดือนก่อน แต่เป็นเมื่อสองร้อยปีที่แล้ว”
“อะไรนะ? สองร้อยปีที่แล้ว?”
หลินมู่อวี่ตะลึง “เป็นไปได้อย่างไร? หากการต่อสู้เกิดขึ้นเมื่อสองร้อยปีที่ผ่านมา แล้วข้าเห็นมันได้อย่างไร? ข…ข้าอายุเพียงยี่สิบกว่าเท่านั้น…”
“ฮ่าๆๆ เพราะความรู้ของเจ้ามันตื้นเขินยิ่งนัก!”
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปหัวเราะเสียงดัง “ฉินอี้นับว่าเป็นผีโบราณและถือว่าเป็นรุ่นของวีรบุรุษ พลังยุทธ์ของฉินอี้อยู่ที่ขอบเขตเทวะชั
