เมื่อออกจากภูเขาขวานไฟมาแล้ว หลินมู่อวี่ให้กองทัพทหารทั้งหลายปักหลักอยู่นอกเมืองหยินซาน ก่อนจะสั่งให้เฟิงสี่นำทหารรับจ้างมังกรผงาดห้าร้อยคนเข้าไปในเมือง เพื่อไปสืบหาข้อมูลศัตรูและพักผ่อนไปในตัว แม้จะไม่ใช่เมืองใหญ่มากก็คงพอมีอาหารเพียงให้กินอยู่
กระทั่งพลบค่ำ แสงรำไรก่อนลับขอบฟ้าของดวงอาทิตย์พาดผ่านค่ายทหาร สมาพันธ์โอสถได้ทำสตูเนื้อพร้อมกับเล่าปิ่งให้บรรดาทหารได้กินอย่างเอร็ดอร่อย
ในกระโจมหลังใหญ่ หลัวอวี่ ฉuหยิง เว่ยโฉว และคนอื่นๆ ยืนล้อมโต๊ะวางกลยุทธ์กันอยู่ เป็นบนโต๊ะจะเป็นแผนที่อย่างง่าย แต่ก็พอให้เห็นพื้นที่มณลชางหนานทั้งหมดได้ เว่ยโฉววางธงสีฟ้าไว้บนโต๊ะก่อนจะเอ่ยขึ้น “ในศูนย์บัญชาการใหญ่มณฑลชางหนานมีสมาชิกสำนักอัศวินห้าร้อยคนซ฿่งถูกเรากำจัดไปแล้ว ทั้งนี้ยังเหลืออีกสี่สิบเจ็ดสาขา หากว่าตามระยะทาง สาขเมืองอวิ้นจงนั้นอยู่ใกล้ที่สุดและมีสมาชิกอยู่ห้าร้อยห้าสิบคน ถัดไปเป็นสาขาเมืองหยินซานตะวันออกมีสมาชิกสี่ร้อยคน จำนวนเท่านี้เราแทบไม่ต้องกังวลเลย”
เซี่ยโหวซางกล่าว “หากเราค่อยๆ จัดการพวกมันทีละสาขาจะทำให้เปลืองเวลาไปมาก ข้าขอแนะนำให้แบ่งกองกำลังออกเป็นสิบหน่วยและเข้าโจมตีสองสาขาพร้อมกัน ท่านคิดว่าอย่างไรขอรับ?”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “เช่นนั้นก็จัดหาผู้บัญชาการกองพันที่แข็งแกร่งและหลักแหลมให้เรียบร้อย แต่ทุกคนจงจำไว้ว่าให้เกลี้ยกล่อมก่อนเข้าโจมตี พยายามลดจำนวนการสูญเสียที่จะเกิด
