เมื่อเห็นดังนั้นเสี่ยวซีก็เผยยิ้ม การเฝ้ามองหลินมู่อวี่เช่นนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เธอสุขใจ
กระบวนการหลอมใช้เวลาทั้งสิ้นเจ็ดชั่วโมง เมื่อเพลิงสวรรค์ได้รับการหลอมและทำให้เชื่อฟัง มันก็เป็นเวลารุ่งสางของอีกวันแล้ว ทว่าสายฝนที่เยือกเย็นยังคงตกอย่างต่อเนื่อง
หลินมู่อวี่ถอนหายใจอย่างเชื่องช้าด้วยความโล่งอก ก่อนจะลืมตาขึ้นพบกับแสงแปลกประหลาดที่กระทบกับม่านตา เมื่อหันไปก็เห็นว่าเสี่ยวซีเกือบจะถูกแช่แข็งแล้ว! แม้แต่ผมยาวสลวยก็มีน้ำค้างแข็งเกาะอยู่! เสี่ยวซีเบิกตามองดูหลินมู่อวี่อย่างเงียบงัน
“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่เสี่ยวซี?”
หัวใจของเขาเป็นกังวลอย่างมากขณะที่รีบพยุงเธอ “หนาวเกินไปหรือเปล่า?”
ถังเสี่ยวซีรู้สึกว่าร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความหนาวเย็น ก่อนจะพยักหน้า “อา…เจ้าไม่หนาวเลยหรือ เหตุใดร่างกายจึงยังอบอุ่นเช่นนี้…”
“เพราะข้าเป็นคนหนุ่มแข็งแรง!”
“อืม…”
“รีบกลับกันเถิด!”
“ได้สิ”
เมื่อกลับมาถึงกระโจม หลินมู่อวี่รีบสั่งเว่ยโฉวต้มน้ำเพื่อให้เสี่ยวซีอาบน้ำ อีกทั้งสั่งให้ต้มซุปโสมด้วย หลินมู่อวี่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู เมื่อเสี่ยวซีอาบน้ำ กินข้าว และได้พักผ่อนเรียบร้อย หลินมู่อวี่ก็เดินเข้ามา
“เจ้ารู้สึกดีขึ้นไหม?” หลินมู่อวี่มองถังเสี่ยวซีที่นอนอยู่บนเตียง
ถังเสี่ยวซีพยักหน้าและยิ้มรับ “อื้ม ดีขึ้นมากแล้ว”
