ธ!
“ตู้ม!”
เลือดกระเซ็นไปทั่ว กระบี่เหลียวหยวนเสียบหน้าอกเนียหยาทะลุปักบนกำแพง
“เฮือก…”
เนียหยากระอักเลือด แววตาพร่าแทบมองไม่เห็น ไม่อยากเชื่อว่าตนจะจบชีวิตอย่างง่ายดายเพียงนี้ด้วยน้ำมือของเด็กไม่รู้หัวนอนปลายเท้า
“ตาย!”
หลินมู่อวี่เรียกกระบี่เหลียวหยวนกลับมาแล้วฟันฉับเข้าที่คอของเนียหยา ก่อนจะจับศีรษะที่หลุดจากบ่าชูขึ้นฟ้า เขารวบรวมปราณยุทธ์และตะโกนลั่น “เนียหยาตายแล้ว! พวกเจ้ายังคิดจะต่อสู้อยู่อีกหรือไม่? หากไม่อยากจบชีวิตเช่นนี้จงวางอาวุธและยอมจำนนเสีย!”
ทหารรับจ้างตะลึงงันพากันทิ้งอาวุธในมือ ศัตรูระดับขอบเขตนภาช่างแข็งแกร่งราวกับฝันร้าย
ขณะเดียวกันฝั่งหลีเฉียนซุน หลัวอวี่และทหารคนอื่นๆ ก็จัดการข้าศึกส่วนของตนเรียบร้อยแล้ว ไม่ปล่อยให้รอนานหลีเฉียนซุนก็ออกคำสั่ง “ฆ่ามัน! ฆ่าพวกมันให้หมด!”
ป่าเถื่อน!
หลินมู่อวี่ถือหัวของเนียหยา เฝ้าดูการสังหารหมู่ดำเนินต่อไป จากกองทัพทหารรับจ้างเทียนจิงกว่าพันคนบัดนี้ได้ถูกสังหารลงจนสิ้น เหลือเพียงสามในสิบเท่านั้นที่หนีจากเมืองทะเลครามไปได้
ไอ้เวร!
