จินเสี่ยวถึงบอกให้ทุกคนออกจากห้องทันที พร้อมกล่าวเสียงใสว่า “ครานี้บอกข้าได้หรือยังเจ้าคะ?”
หลินมู่อวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “เสียวถึง เจ้าสนิทกับคนของสํานักอัศวินหรือไม่?”
“เรื่องนี้” จินเสี่ยวถังอีกอักก่อนจะถามว่า “พี่ใหญ่อาอถามเรื่องนี้ทําไมเจ้าคะ?”
“ข้าเพียงอยากรู้ก็เท่านั้น เนื่องจากข้าต้องการจดหมายแนะนาต่อสํานักอัศวินเพื่อบรรลุภารกิจอันสําคัญ” หลินมู่อวี่ไม่ต้องการปกปิดสิ่งใดต่อจนเสียวถึง จึงพูดออกไปอย่างเถรตรง
จินเสี่ยวถึงหัวเราะคิกคัก “ขอบคุณท่านพี่ใหญ่อาอวที่ไว้ใจในตัวเสี่ยวถัง หากเป็นเช่นนั้นแล้ว..ข้าสามารถช่วยท่านได้เจ้าค่ะ ร้านค้าแห่งจักรวรรดิของเราทําการค้ากับสาขาเสียวหลินที่ปาล่ามังกรมาโดยตลอด ข้าจึงมีอิทธิพลอยู่บ้าง ดังนั้นจะว่าอะไรไหมหากข้าเป็นคนเขียนจดหมายแนะนําเอง? ข้าควรเขียนว่าอย่างไรดีเจ้าคะ…หลินมู่อวีแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ หรือหลินมู่อวีแห่งองครักษ์อวี้หลิน?”
“ไม่ใช่ทั้งสอง ข้าต้องการตัวตนใหม่”
“โอ้” จินเสี่ยวถึงหรีตาคู่งามลงก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นข้าจะมอบตัวตนใหม่ให้ท่านเอง อื่ม..เป็นทหารรับจ้างพเนจรที่ไหมเจ้าคะ?”
“ดีเลย”
“ควรใช้ชื่อแข่อะไรดีเจ้าคะ?”
“หลินหยานดีหรือไม่?” หลินมู่อวี่ครุ่นคิดก่อนจะพูดออกมา ที่จริงชื่อหลินหยานนี้เป็นของพี่ ชายในโลกนอกเกม ดังนั้นถ้าหากเขาจะขอยืมชื่อนี้มาใช้มันคงแย่เท่าไหร่หรอก
“เจ้าค่ะ”
