ทั้งสองยังคงแข่งกันเพิ่มราคาประมูลอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทําให้คุณชายอวี่เหวินเหลี่ยนแห่งจวนฮู่กั่วตกตะลึงอย่างมาก
เจิ้งฟางขบฟันแน่นก่อนจะมองไปที่หลิงเฟิงและกล่าวว่า “ดูเหมือนว่า…ข่าวเรื่องจวนเจิ้นกั๋วขุดเหมืองแร่จากภูเขาฉันคงเป็นเรื่องจริงสินะ!”
หลิงเพิ่งกล่าวอย่างเย็นชา “จวนเจิ้นกั่วเพียงทําตามความประสงค์ขององค์จักรพรรดิ ดังนั้นท่านอ๋องน้อยมิควรว่าร้ายผู้อื่นโดยไม่มีหลักฐาน เงินทุกเหรียญทองที่จวนเจิ้นกั๋วได้มานั้นบริสุทธิ์!”
“เช่นนั้นหรือ?”
เจิ้งฟางยิ้มอย่างเย็นชาก่อนจะยกมืออีกครั้ง “หนึ่งแสนสองหมื่นเหรียญทอง!”
“หนึ่งแสนห้าหมื่นเหรียญทอง!” หลิงเฟิงยังคงเพิ่มราคาประมูลอย่างต่อเนื่องจนเขาไม่สามารถกลับลําได้อีกแล้ว
ใบหน้าเจิ้งฟางเริ่มซีดเผือด เขาต้องการเพิ่มราคาอีกทว่ามีเหรียญทองไม่เพียงพอ เจิ้งฟางใช้ เงินกับกระบี่วิญญาณน้ําแข็งมากเกินไป มิเช่นนั้นคงสามารถประมูลแข่งกับหลิงเฟิงได้ต่อ
“ฮึ่ม!”
เจิ้งฟางสะบัดแขนอย่างเจ็บใจก่อนจะยอมแพ้การเดิมพันนี้
พานจื่ออีที่ยืนอยู่บนเวทีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ขอแสดงความยินดีกับคุณชายแห่งจวนเจิ้นกั๋ววด้วยที่สามารถชนะการประมูลหอกอัสนี้โลกันตร์ ขอเชิญคุณชายหลิงเพิ่งไปที่หลังเวทีเพื่อแลกเปลี่ยนด้วยเจ้าค่ะ”
“ขอบคุณมาก!”
หลิงเพิ่งประสานมือ
