นี่เป็นกลยุทธ์ในการค้าขายของข้าเจ้าค่ะ ท่านพี่โปรดเข้าใจ”
“อืม…เป็นเช่นนี้เอง ข้าเข้าใจแล้ว” หลินมู่อวี่หัวเราะแล้วหันไปสนใจการประมูลต่อ
ของที่นำมาประมูลชิ้นแรกเป็นอาวุธวิญญาณ ทำให้เหล่าผู้ร่วมงานโห่ร้องอย่างผิดหวัง
หลินมู่อวี่แผ่ทักษะชีพจรวิญญาณออก ได้ยินเสียงคุณชายหลิงเฟิงแห่งเจิ้นกั๋วหัวเราะเบาๆ “หึ…นางกล้านำอาวุธระดับสามมาหลอกคนดูงั้นหรือ ดูเหมือนจินเสี่ยวถังคงไม่มีของดีอย่างที่ป่าวประกาศไว้ ช่างน่าผิดหวังเสียจริง”
ไม่เกินจากที่คาดไว้ ขวานผ่าสิงขรที่เป็นเพียงอาวุธระดับวิญญาณทำราคาได้ไม่สูงนัก ท้ายที่สุดก็ถูกในราคาสองพันสี่ร้อยเหรียญทอง ผู้บัญชาการทหารคนหนึ่งเป็นคนที่ปิดการประมูลได้ออกมารับขวาน จากสัญลักษณ์ตรงหัวไหล่ เขาเป็นสมาชิกของกองทหารเสินเวย
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว “สองพันสี่ร้อยเหรียญทองเป็นเงินมากทีเดียว ทหารเสินเวยมีเงินมากมายขนาดนั้นเชียวหรือ?”
ฉู๋หว๋ายเหมี่ยนมองที่ชายคนนั้น “ทหารเสินเวยเป็นกองกำลังส่วนตัวของเจิ้งอี้ฝานที่ไม่รับภารกิจใดๆ เจ้าพวกนั้นมักไปเป็นทหารรับจ้างที่ทำเงินจากการสังหารผู้คนและปล้นสะดมเป็นส่วนใหญ่ ที่น่าขันคือเจิ้งอี้ฝานไม่เคยจัดการทหารตนเอง ทว่าหันไปเล่นงานซ่งฮั่นหยวนจากอวี้หลินเพราะเรื่องดินที่ไม่กี่ไร่ ช่างน่าโมโหนัก!”
“อืม…” หลินมู่อวี่พึมพำด้วยสายตาที่เย็นชา
กระทั่งตอนนี้ฉินเหลยเองยังคงขุ่นแค้นกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ ผู้ที่เป็นถึงบุตรชายขององค์รั
