ทางฝั่งหลังเขา ต้นสนหลายต้นเริ่มโผล่หลังหิมะละลาย ต้นเมเปิลที่ยังไม่แห้งเหี่ยวปรากฏใบสีแดงเพลิงให้ความรู้สึกถึงฤดูใบไม้ผลิท่ามกลางลมหนาว
กองทหารองครักษ์อวี้หลินจับอาวุธและเดินเข้าไปสำรวจภายในถ้ำ และรายงานกลับมา “ไม่มีสิ่งใดในถ้ำขอรับ”
“เยี่ยมมาก”
เมื่อแร่ต่างๆ ที่เตรียมไว้ถูกนำไปเก็บไว้ข้างในตามคำสั่งแล้ว หลินมู่อวี่จึงเข้าไปในถ้ำลำพัง และให้ฉู๋หว๋ายเหมี่ยนเฝ้าทางเข้าไว้ พื้นที่ในถ้ำกว้างขวาง มีแอ่งน้ำเล็กๆ ที่สามารถใช้เพื่อแช่อาวุธหลังหลอมเสร็จได้ หลินมู่อวี่เสียบคบเพลิงไว้กับผนังและนำแร่ที่เตรียมไว้ออกมาทีละชิ้น
หลินมู่อวี่เริ่มต้นด้วยการแปรธาตุก่อน ซึ่งต้องใช้พลังและปราณยุทธ์อย่างมหาศาล
หลินมู่อวี่ที่คุ้นชินกับการปรุงโอสถฝันคืนสู่สูงสุดเป็นอย่างดี ไม่ถึงชั่วโมงเขาก็ปรุงโอสถสี่สิบขวดสำหรับจินเสี่ยวถังได้สำเร็จ และปรุงเก็บไว้ใช้เองอีกเจ็ดขวด เมื่อออกจากถ้ำก็พบฉู๋หว๋ายเหมี่ยนกำลังแกว่งดาบฮัมเพลงรอเขาอยู่ สหายผู้นี้ค่อนข้างมีรสนิยม เป็นที่ชื่นชอบของหญิงสาว ไม่เหมือนฉินเหลยและเฟิ้งจี้สิง
“อาอวี่…เจ้าหลอมอาวุธเสร็จแล้วหรือ?” ฉู๋หว๋ายเหมี่ยนประหลาดใจ
“เรียบร้อยแล้วขอรับ” หลินมู่อวี่ยิ้ม “ทว่าเสร็จเพียงโอสถยังไม่ได้เริ่มหลอมอาวุธขอรับ”
หลินมู่อวี่หยิบโอสถฝันคืนสู่สูงสุดเจ็บขวดออกมา ก่อนจะยิ้มและกล่าว “ท่านพี่ฉู๋ ท่านรู้จักสิ่งนี้หรือไม่?”
“มันคือ…โอสถฝันคืนสู่สูงสุดใช่หรือไม่? ฉู๋หว๋ายเ
