ดพันเหรียญทอง และศิลาวิญญาณวาโยอายุห้าพันปีราคาสามพันเหรียญทอง รวมเป็นสามหมื่นหนึ่งพันเหรียญทอง ทว่าเสี่ยวถังมอบส่วนลดสามสิบเปอร์เซ็นต์และปัดเศษทิ้งให้ ฉะนั้นจะเหลือสองหมื่นเหรียญทองถ้วน จะรับไหมเจ้าคะ?”
“ข้าเอาทั้งหมดพร้อมค้างชำระ”
“เจ้าค่ะ!”
เว่ยโฉวที่อยู่ด้านข้างตกตะลึง ไม่ต้องพูดถึงเหรียญทองหลายหมื่นเหรียญ แม้แต่พันเหรียญเขาก็ไม่เคยเห็น เว่ยโฉวไม่เคยมาซื้อของที่ร้านค้าแห่งจักรวรรดิ ที่นี่มีสินค้าคุณภาพดี…ทว่าราคาแพงมาก!
เมื่อมาถึงร้านแร่เหล็ก หลินมู่อวี่ถูกดึงดูดด้วยแร่นิลเรืองแสงขนาดใหญ่ ทักษะชีพจรวิญญาณตรวจพบว่าแร่เหล่านี้เต็มไปด้วยพลังงานลึกลับ เขาห้ามใจไม่ให้ตนเองเดินเข้าไปมองแร่เหล่านั้นอย่างใจจดใจจ่อได้จริงๆ
จินเสี่ยวถังกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านหลิน นี่เป็นนิลพิศวงอายุหนึ่งหมื่นปี หลังจากได้รับการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญก็พบว่ามันมีพลังวิญญาณอยู่หนาแน่น ท่านต้องการชิ้นนี้ไหมเจ้าคะ? ข้าจะขายให้ในราคาถูกเพียงห้าสิบเหรียญทองต่อหนึ่งกิโลกรัม…”
“โห…” เว่ยโฉวตกตะลึง “นี่มันแพงพอๆ กับทองเลย…”
จินเสี่ยวถังเม้มปาก “นั่นเป็นเรื่องปกติ อาวุธที่หลอมจากนิลพิศวงอายุหมื่นปีนั้นจะมีความแข็งแกร่งทนทาน ไม่เป็นสนิม และคมมาก ซึ่งพวกเราก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้นิลพิศวงชิ้นนี้มา!”
หลินมู่อวี่เผยยิ้มก่อนเอ่ยถาม “เจ้ามีนิลพิศวงอายุหมื่นปีทั้งหมดเท่าใด?”
“แปดร้อยยี่สิบกิโลกรัมเจ้าค่ะ”
“อื
